هشت کتاب اثر سهراب سپهری، انتشارات بهزاد

کتاب «هشت کتاب» مجموعه‌ای از اشعار سهراب سپهری است که شامل هشت دفتر شعر با نام‌های «مرگ رنگ»، «زندگی خواب‌ها»، «آوار آفتاب»، «شرق اندوه»، «صدای پای آب»، «مسافر»، «حجم سبز» و «ما هیچ، ما نگاه» می‌شود. در سراسر «هشت کتاب»، مفاهیم و معانی ژرف قرآنی در ساختار زبانی و ادبی سهراب سپهری جریان دارد و در هر بیت، جوانه‌های سبز ایمان، زیبایی و معرفت به چشم می‌خورد. با خواندن این مجموعه، خوانندگان به‌ویژه جوانان، با شعر و زندگی سهراب سپهری، شیوه‌ی بیان و زبان شاعرانه‌ی او آشنا می‌شوند. آنچه پیش از هر نکته‌ای در «هشت کتاب سهراب» جلوه‌گر است، حضور و تأثیر عمیق مفاهیم قرآنی در ذهن و زبان شاعر است؛ مفاهیمی که به‌صورت طبیعی در آینه‌ی اندیشه‌ی سپهری نشسته و در بستر کلامش جاری شده است. اگر در بخشی از اشعار او نشانه‌هایی از حکمت چین، معرفت هند یا تأثیر هایکوی ژاپنی دیده می‌شود، همه نشان از بیداری و آگاهی هنرمندی دارد که در پی پیوند فرهنگ‌ها و اندیشه‌های ناب بشری است. سهراب سپهری نه‌تنها شاعر، بلکه نقاشی برجسته و هنرمندی جهانی بود. نقاشی‌های او در موزه‌ها و نمایشگاه‌های معتبر خارج از کشور به نمایش درآمده‌اند و بسیاری از مردم جهان، سهراب را بیش از هر چیز با آثار نقاشی‌اش می‌شناسند. بااین‌حال، در این نوشتار سخنی درباره‌ی سبک نقاشی و دیدگاه هنری او به میان نمی‌آید، چراکه نگارنده در این زمینه تخصصی ندارد. بار دیگر باید گفت آنچه بیش از هر چیز در «هشت کتاب سهراب سپهری» جلوه می‌کند، همان مفاهیم قرآنی و ریشه‌های فرهنگی و معنوی ایران‌زمین است. سهراب نیز همانند هر هنرمند راستین، در دامان فرهنگ زادگاهش پرورش یافته و همواره روی به‌سوی کعبه‌ی زبان فارسی و محراب سنت‌های ملی و دینی ایران دارد. ناگفته نماند در شعر «مسافر»، سپهری با بهره‌گیری از واژه‌ها و نمادهای اساطیری ادیان گوناگون و اشاره به نام‌های جغرافیایی شهرهای تاریخی، تصویری از سفر شاعرانه‌ای میان شرق و غرب ارائه می‌دهد. همچنین در شعر زیبا و تأمل‌برانگیز «Bodhi (بودا)» به هم‌پایگی گرگ و میش در فلسفه بودا نگاهی روشن، ژرف و اندیشمندانه دارد؛ نگاهی که از سیر درونی و جست‌وجوی معنویت در جهان پیرامون او خبر می‌دهد.