کتاب مانی و سنت مانوی اثر فرانسوا دکره، ترجمه عباس باقری (1309)، انتشارات فرزان روز

کتاب حاضر در پنج فصل تنظیم شده و به بررسی زندگی و آیین مانی (۲۱۶ تا ۲۷۶ میلادی، پیامبر ایرانی) می‌پردازد. در فصل نخست، وضعیت اجتماعی، سیاسی و دینی ایران پیش از ظهور مانی شرح داده شده است. افزون بر این، توضیحاتی درباره فرقه‌های مذهبی، جمعیت‌های مسیحی و جنبش الخزابی آورده شده تا زمینه تاریخی و فکری ظهور مانویت روشن شود. فصل دوم به زندگی مانی، سفرهای تبلیغی او و چگونگی کشته شدن وی اختصاص دارد. در این فصل، مسیر گسترش آیین مانی و تأثیر او بر پیروانش با دقت مرور می‌شود. در فصل سوم، مباحثی پیرامون «گنوس مانوی» مطرح شده است. نویسنده در این بخش به بررسی پیوندها و تعاملات میان مانویت و مسیحیت پرداخته و وجوه اشتراک این دو آیین را بیان کرده است. فصل چهارم به تشریح برخی آداب، احکام و آیین‌های مانوی در ایران‌زمین، به‌ویژه در خراسان، همچنین در خاور دور، سرزمین زندیقان، امپراتوری روم و آفریقا اختصاص دارد. این فصل تصویری جامع از گستره نفوذ مانویت در جهان آن روزگار ارائه می‌دهد. در پایان کتاب، سرنوشت مانویت و گاه‌شمار رویدادهای زندگی مانی بررسی شده و مخاطب با روند تاریخی گسترش و افول این آیین آشنا می‌شود.