کتاب تذکره الاولیا اثر فرید الدین عطار نیشابوری، انتشارات کومه

تذکرةالاولیا اثری عرفانی از فریدالدین عطار نیشابوری است که با نثری روان، ساده و در بخش‌هایی مسجع، به زبان فارسی نگاشته شده است. این کتاب در شرح حال و احوال بزرگان اولیا و مشایخ صوفیه تدوین شده و شامل هفتاد و دو باب است؛ هر باب به یکی از این عارفان بزرگ اختصاص دارد. نسخه‌ای که به تصحیح استاد محمدرضا شفیعی کدکنی منتشر شده، حاصل سال‌ها تدریس ایشان بر این اثر در دانشگاه تهران است. استاد شفیعی کدکنی با بهره‌گیری از نسخه‌های معتبر و نیز تجربه‌ی طولانی خود در آموزش این متن کهن، کوشیده است تا اگرچه دستیابی به نسخه‌ای کاملاً کامل ممکن نیست، اما نزدیک‌ترین صورت به نسخه‌ی اصلی را فراهم آورد. او در سخنان خود به دو شیوه‌ی مطالعه‌ی تذکرةالاولیا اشاره می‌کند: شیوه‌ی نخست همانند خواندن رمان‌هایی چون «حسین کرد» است که خواننده متن را سطحی و پیوسته دنبال می‌کند؛ اما شیوه‌ی دوم شباهت به خوانش آثار عمیق و فلسفی مانند «تراکتاتوس ویتگنشتاین» دارد که در آن تأمل، تعمق و درنگ، شرط اصلی درک معناست و گاه فهم یک جمله نیازمند صرف روزها زمان است. استاد شفیعی کدکنی تأکید می‌کند که هدف او در ویرایش و تصحیح این کتاب، اقناع و یاری خوانندگانی است که با رویکردی اندیشمندانه و تأمل‌آمیز، تذکرةالاولیا را مطالعه می‌کنند؛ خوانندگانی که نه تنها در پی خواندن، بلکه در جستجوی دریافت ژرفای اندیشه و معرفت عطار هستند.