کتاب تمثیلات اثر فرانتس کافکا، ترجمه کوروش بیت سرکیس، انتشارات ماهی

آثار به‌جامانده از فرانتس کافکا نشان می‌دهد که تمثیل برای او صرفاً یک ژانر ادبی نیست، بلکه بازتابی از جهان زیستن و هستی درونی اوست. دنیای کافکا با لایه‌های پیچیده و ابهام‌آمیز طراحی شده و همین ویژگی، به آثارش جایگاهی منحصر‌به‌فرد در تاریخ ادبیات معاصر بخشیده است. هرچند هدف او در نوشتن، همواره نوآوری در قالب ادبی نبوده، اما از طریق ادبیات، نوعی بیان فلسفی از هستی‌شناسی شخصی خود ارائه کرده است. کافکا نویسنده‌ای است که هویت خویش را در ادبیات می‌جوید و به همین دلیل، نیازی به تقلید یا خلق بیرونی احساس نمی‌کند. ناتمام ماندن برخی از آثار او و ساختار تمثیلی نوشته‌هایش، بازتابی از جهان‌بینی و نگاه عمیق او به مفهوم «نا‌کامل بودن» انسان و جهان است. فرانتس کافکا، زادهٔ ۳ ژوئیهٔ ۱۸۸۳، از بزرگ‌ترین نویسندگان آلمانی‌زبان قرن بیستم به شمار می‌آید. آثار او یکی از تأثیرگذارترین نمونه‌ها در شکل‌گیری ادبیات مدرن غرب هستند. او در وصیت‌نامه‌اش از دوست صمیمی خود، ماکس برود، خواسته بود تا تمام نوشته‌هایش را بسوزاند. با این حال، ماکس برود برخلاف این خواسته عمل کرد و با انتشار آثار او، زمینه شهرت جهانی کافکا را فراهم ساخت. مهم‌ترین آثار فرانتس کافکا شامل «مسخ»، رمان «محاکمه» و رمان ناتمام «قصر» است. این آثار با روایت رویدادهایی نامعقول و فضایی فراواقع‌گرایانه، به سبکی شناخته می‌شوند که امروزه از آن با عنوان «کافکایی» یاد می‌شود. فرانتس کافکا در سوم ژوئن ۱۹۲۴ بر اثر بیماری سل درگذشت، اما میراث فکری و ادبی او همچنان به‌عنوان یکی از ارکان اندیشه مدرن و ادبیات قرن بیستم زنده است.