کتاب زمین خوکی اثر جان برجر، ترجمه زینب آرمند، انتشارات حرفه نویسنده

قرن بیستم با همه‌ی تاریکی‌ها، جنگ‌ها و جنایات هولناک خود، در عین حال عرصه‌ی ظهور ذهن‌های درخشانی چون «جان برجر» بود؛ اندیشمندانی نستوه که توانستند در میان آن‌همه بحران، روزنه‌هایی از امید و روشنایی بگشایند. برجر نمونه‌ای برجسته از این نسل است؛ کسی که نگاه او به هنر و ادبیات، به‌ویژه نقاشی، هم‌سنگ تأثیر «ژیگا ورتوف» در سینما دانسته شده است. او همواره بر مبانی اصیل اندیشه‌ی مارکسیستی پای می‌فشرد و با بازتعریف خلاقانه‌ی این ایده‌ها، هیچ حوزه‌ای از تاریخ و تمدن انسانی را از نقد خود مستثنی نمی‌کرد. کتاب «زمین خوکی» از برجسته‌ترین آثار اوست؛ اثری که بازنگری بنیادینی در فهم شیوه‌ی زیست بخشی از جامعه‌ی انسانی از نخستین روزهای یکجانشینی تا دوران معاصر ارائه می‌کند. در این مجموعه‌داستان، برجر با نگاهی ژرف، زبانی شاعرانه و ذهنی ساختارشکن، زندگی دهقان و وجود دهقانی را بیرون از چارچوب رایجِ تقسیم‌بندی‌های طبقاتی بازمی‌نماید. «زمین خوکی» در حقیقت روایت رابطه‌ی دیرینه‌ی انسان دهقان با زمین، آب و طبیعت است؛ رابطه‌ای که در بستر تاریخ و قواعد طبقاتی، اما در عین حال با پشتوانه‌ای از سنت‌ها، مناسک و آیین‌ها معنا می‌یابد. برجر با صداقتی کم‌نظیر نشان می‌دهد که این دهقانان، این به‌ظاهر «جا‌ماندگان از تاریخ»، چگونه زیست کرده‌اند و به چه نحو از دل مناسبات مسلط بر حیات تاریخی بشر کنار گذاشته شده‌اند. این اثر نه‌تنها تصویری دقیق از جهان دهقانی ارائه می‌دهد، بلکه پاسخی فلسفی و اجتماعی به این پرسش است که چه‌گونه می‌توان حضور این فرودستان تاریخ را درک و بازخوانی کرد.