کتاب بی‌خود و بی‌جهت اثر وودی آلن، ترجمه پویا بهاری خرم، انتشارات شورآفرین

وودی آلن، یا همان «آلن استوارت کونیگزبرگ»، بارها اسکار و تمام تشکیلات پرطمطراق آن را به بازی گرفته و با زندگی مصرانه، پرفرازونشیب و عمیقاً انسانی‌اش در برابر سازندگان رویای آمریکایی قد برافراشته است. همین چندی پیش، آکادمی اسکار جایزه بهترین فیلم‌نامه را به او اعطا کرد، اما او حقیقت ماجرا را به‌سادگی چنین توضیح داد که سال‌هاست دوشنبه‌ها در کافه‌ای در بروکلین همراه دوستانش ترومپت می‌نوازد، و چون مراسم اسکار نیز در دوشنبه برگزار می‌شود، بی‌هیچ تردیدی نواختن ترومپت را بر شرکت در اسکار ترجیح می‌دهد! این خالق جسور و خلاق، در نزدیک به هفت دهه فعالیت مداوم در عرصه ادبیات، تئاتر و سینما، با وجود زندگی‌ای ظاهراً عادی و بی‌ماجرا، چنان پرکار بوده که شمار آثارش حیرت‌انگیز است؛ بی‌وقفه داستان، نمایش‌نامه و فیلم‌نامه نوشته، فیلم‌های گوناگون ساخته و بر صحنه تئاتر و استندآپ‌کمدی ظاهر شده است. زندگی او شبیه بازی‌ای است که نه بردش آشکار است و نه باختش، و شاید به همین دلیل مرور آنچه بر او گذشته، و توصیف و تحلیلش، همواره برای خواننده شورانگیز است. کتاب «بیخود و بی‌جهت» روایتی است از زندگی شخصی آلن، که خود آن را با همان ریزبینی، نکته‌سنجی، و ظرافت طنازانه‌اش نوشته؛ نگاهی بی‌پرده و دقیق به مسیر زندگی، کار و ذهنی که همواره در تکاپوی اندیشه و خلاقیت بوده است. با این‌حال، وودی آلن سال‌هاست درگیر اتهام‌هایی از سوی برخی زنان زندگی‌اش است، در حالی‌که دیگرانی از همان دایره نزدیک، قاطعانه از او دفاع می‌کنند. این وضعیت دوگانه، او را به یکی از چهره‌های بحث‌برانگیز جنبش «می‌تو» بدل ساخته؛ شخصیتی که هنوز نظرها درباره‌اش یک‌دست نیست. کتاب «بیخود و بی‌جهت» بخشی از این تناقض‌ها و چالش‌ها را نیز در خود دارد و همین موضوع، ماجراهای ظاهراً معمولی اما شورانگیز زندگی آقای آلن را خواندنی‌تر، پیچیده‌تر و جذاب‌تر کرده است.