کتاب مبانی هنرهای تجسمی اثر آرمین هوفمان، ترجمه مهرنوش ارشدی، انتشارات کتاب آبان

آثار متنوع آرمین هافمن به‌سبب تکیه بر عناصر بنیادین فرم گرافیکی، یعنی نقطه، خط و شکل، شهرت یافته‌اند. این کتاب تلاشی نوآورانه و بنیادی برای ارائه رویکردی نظام‌مند به چالش‌های طراحی گرافیک به شمار می‌رود و عناصر تصویر و فرم را بر اساس قوانین درونی و ذاتی آن‌ها تحلیل و بررسی می‌کند. نسخه‌ی کاملاً بازنگری‌شده‌ی این کتابچه‌ی مهم در سال ۱۳۴۴ (۱۹۶۵ میلادی) منتشر شد و بخش‌های تازه‌ای به آن افزوده گردید که اندیشه‌های هافمن را با کاربردهای تکنولوژیکی معاصر پیوند می‌داد. در روزگاری که بازگشت به فرم‌ها و الگوهای هندسی شفاف و مینیمالیستی دوباره مورد توجه طراحان قرار گرفته، مجموعه‌ی غنی از آثار هافمن نقطه‌ی آغاز الهام‌بخشی برای شیوه‌های طراحی معاصر به حساب می‌آید. جورج نلسون در مقدمه‌ی کتاب می‌نویسد: آرمین هافمن «به‌طور طبیعی باور دارد که اگر بتوان مسئله‌ها را به‌درستی بیان کرد، می‌توان آن‌ها را حل کرد.» این باور، اساس تفکر و آموزش‌های هافمن است. از نگاه او، طراحی یعنی فرآیند حل مسئله، و آثارش نمود روشن و زیبایی از این فرآیند در ساده‌ترین و خالص‌ترین شکل خود است. کتاب «مبانی هنرهای تجسمی» روابط میان نقطه و خط را در طیف گسترده‌ای از ترکیب‌بندی‌ها توصیف می‌کند و به بررسی تعادل، سلسله‌مراتب بصری و ریتم در طراحی می‌پردازد. این اثر کلاسیک برای دانشجویان، مدرسان و طراحان گرافیک، مرجع آموزشی ارزشمندی محسوب می‌شود. کتاب با تصاویری گویا و چشم‌نواز همراه است و بر پایه‌ی متدولوژی‌های دقیق و نظام‌مندِ مدرسه‌ی هنر بازل تدوین شده است؛ جایی که اصول طراحی مدرن به شیوه‌ای علمی و منسجم شکل گرفتند.