کتاب نیایش‌ها اثر علی شریعتی، انتشارات سپیده باوران

«نیایش» مجموعه‌ای از چند نوشته به قلم و ترجمه دکتر علی شریعتی (۱۳۱۲–۱۳۵۶)، نو‌اندیش برجسته دینی است. شریعتی در این کتاب، ترجمه‌ای از نوشتار «نیایش» به قلم «الکسیس کارل» را همراه با نوشته‌ای از خود درباره همین موضوع گرد آورده است. در بخشی از مقاله «نیایش» می‌خوانیم: به نظر می‌رسد نیایش در اصل، کشش روح انسان به سوی کانونی غیرمادی در جهان است. معمولاً نیایش به معنای تضرع، ناله‌ای مضطرب، طلب یاری و استعانت از مبدأ آفرینش است. گاه نیز حالتی از کشف و شهود روشن، آرام، درونی و پایدار است که از مرز اقلیم محسوسات فراتر می‌رود. به تعبیر دیگر، نیایش پرواز روح است به سوی خداوند؛ حالتی از پرستش عاشقانه نسبت به آن مبدئی که معجزه حیات از او برخاسته است. در حقیقت، نیایش نمودار تلاشی است از سوی انسان برای ارتباط با وجودی نامرئی، آفریدگار هستی، عقل کل، قدرت مطلق، خیر مطلق، پدر و نجات‌بخش هر یک از ما. جدای از اوراد و اذکاری که به‌صورت فرمولی نقل می‌شوند، حقیقت نیایش حالتی عرفانی و پرگداز است؛ حالتی که در آن دل انسان به سوی خدا کشیده می‌شود. این تجربه از منبع عقل سرچشمه نمی‌گیرد و از همین رو، برای اهل فلسفه و استدلال که تنها در محدوده ادراک منطقی می‌اندیشند، غیرقابل‌قبول می‌نماید. چنان‌که گفته‌اند، حدیث جمال و عشق را در دفتر نتوان یافت و نیازی به درس و تعلیم ندارد. آنان که دل را از اندیشه‌های خشک تهی کرده‌اند، خدا را همچون گرمای خورشید یا عطر گل با تمام وجود احساس می‌کنند. امّا همان خدایی که با کسی که توان دوست داشتن دارد به‌آسانی در می‌آمیزد، از دید آن‌کس که جز فهمیدن نمی‌داند، پنهان می‌ماند.