کتاب شواهد اثر جان بنویل، ترجمه محمد جوادی (1359)، انتشارات نشر نون

کتاب «شواهد» رمانی از جان بانویل است که نخستین بار در سال ۱۳۶۸ خورشیدی (۱۹۸۹ میلادی) منتشر شد. بسیاری از شخصیت‌های این اثر در دنباله آن با عنوان «ارواح» که در سال ۱۳۷۲ (۱۹۹۳) منتشر گردید، دوباره ظاهر می‌شوند. راوی رمان، فردی مونتگومری، دانشمندی سی‌وهشت‌ساله است که در جریان تلاش برای سرقت نقاشی‌ای از خانه همسایه، مرتکب قتل یک دختر خدمتکار می‌شود. فردی مردی سرگردان و بی‌هدف است؛ ناظری دقیق بر خود و جهان اطراف، اما به‌غایت بی‌اخلاق. او راوی‌ای غیرقابل اعتماد است که روایت زندگی خویش و رخدادهای منتهی به دستگیری‌اش را به خاطر قتل دختر خدمتکار در یکی از خانه‌های بزرگ ایرلند بازگو می‌کند. فردی مونتگومری، دانشمندی انگلیسی‌ـ‌ایرلندی، فرهیخته اما گاه خوش‌گذران است که سال‌ها دور از وطن زندگی کرده. او پس از روبه‌رو شدن با یک گانگستر در سواحل مدیترانه، به خانه اجدادی خود بازمی‌گردد تا راهی برای یافتن پول بیابد. هنگامی که درمی‌یابد مادرش مجموعه نقاشی‌های خانوادگی را فروخته است، به‌شدت شوکه می‌شود و تصمیم می‌گیرد آن‌ها را بازپس گیرد. این تصمیم او را وارد زنجیره‌ای از رویدادهای تراژیک می‌کند که سرانجام به قتل خدمتکار طی سرقت نقاشی می‌انجامد. پس از جنایت، فردی در حال فرار مدتی در خانه چارلی ــ دوست خانوادگی قدیمی و مردی بانفوذ ــ پنهان می‌شود، اما سرانجام دستگیر و بازجویی می‌گردد. رمان با نشستن او در سلول زندان به پایان می‌رسد، جایی که برای نخستین بار احساس پشیمانی از مرگ دختر در وجودش شکل می‌گیرد، هرچند هنوز به درستی گفته‌های خود شک دارد. در سراسر این روایت پرکلمه و درون‌نگر، راوی گهگاه واژگان دشوار و مبهمی را به کار می‌برد. بعدها در یکی از فصل‌ها اعتراف می‌کند که در سلول خود لغت‌نامه‌ای دارد و از آن، همچون منبعی برای استخراج «گوهرهای زبانی»، بهره می‌گیرد تا نثر خود را آراسته‌تر سازد.