کتاب پدر اثر فلوریان زلر، ترجمه حمیدرضا امان پورقرایی، انتشارات نشر ثالث
کتاب پدر اثر فلوریان زلر، ترجمه حمیدرضا امان پورقرایی، انتشارات نشر ثالث
ناشر : نشر ثالث
ضمانت بازگشت کالا - خرید آسان
رقعیقطع
۱۴۰۲سال انتشار شمسی
شومیزنوع جلد
نمایشنامه «پدر» اثر فلوریان زلر، نخستینبار در سپتامبر ۲۰۱۲ در تئاتر Hébertot پاریس با بازی درخشان رابرت هیرش به روی صحنه رفت. این اثر در سال ۲۰۱۴ جایزه مولیر را برای «بهترین نمایشنامه» از آن خود کرد و از همان زمان بهعنوان یکی از برجستهترین آثار نمایشی معاصر شناخته شد.
«پدر» نمایشنامهای تکپردهای و کمحجم است که با ساختاری پارهپاره، مبهم و گمراهکننده، فروپاشی ذهن در جریان زوال عقل را نهتنها به تصویر میکشد، بلکه آن را به تجربهای زیسته و ملموس برای مخاطب بدل میکند. این نمایش در ژانر درام روانشناختی و کمدی تراژیک تاریک جای دارد و با ترکیب رئالیسم احساسی و نوآوریهای فرمی، تجربهای منحصربهفرد در تئاتر مدرن میآفریند.
لحن اثر میان طنزی تلخ، ترسی آرام و سردرگمی عاطفی در نوسان است. صحنهآرایی سیال، قطعات کوتاه، پرشهای مکرر زمانی و مکانی، و استفاده از موتیفهای تکرارشونده، تماشاگر را به درون ذهن ناپایدار شخصیت اصلی میبرد؛ چنانکه روایت گویی از درون ذهن بیمار شکل میگیرد و هر لحظه زاویه دیدی تازه و متزلزل پیدا میکند.
آندره، مردی سالخورده و مغرور، در آپارتمانی در پاریس زندگی میکند؛ یا شاید تنها چنین میپندارد. با هر بار تغییر مبلمان، ناپدید شدن ساعت مچی، و دگرگونی ظاهر یا نام اطرافیانش ــ دخترش آن، مراقبانش، و حتی شوهر احتمالی او ــ تماشاگر گامبهگام به اعماق حافظه شکسته آندره فرو میرود. در این جهان، زمان و مکان بیثبات است و آنچه برای آندره واقعیت دارد، از نگاه دیگران توهمی بیش نیست.
زلر در «پدر» بهجای آنکه زوال عقل را توصیف کند، آن را مجسم میسازد. مخاطب خود در دل این سردرگمی بیمارگونه گرفتار میشود و توان تمایز میان واقعیت و خیال را از دست میدهد. مضامین اصلی اثر بر محور بحران هویت، شکنندگی حافظه، فرسایش عزتنفس در پیری و پیچیدگی روابط خانوادگی میچرخد. نویسنده زوال عقل را نه صرفاً فروکاهش شناخت، بلکه فروپاشی بنیانهای درک واقعیت و اعتماد میان انسان و جهان پیرامونش میبیند.
تلاش آندره برای حفظ اقتدار و کنترل بر ذهنی که بهتدریج فرومیپاشد، جلوهای تراژیک و عمیق به اثر میبخشد. در کنار او، آن ــ دختر وفادار اما درگیر ــ میان وظیفه مراقبت و میل به استقلال در کشمکش است. سایر شخصیتها، از جمله مراقب و داماد احتمالی، چهرههایی سیال، تهدیدآمیز یا بیگانه مییابند؛ زیرا وجودشان از دریچه ذهن متزلزل آندره معنا میگیرد. در نتیجه، تمام شخصیتها بازتابی از ذهن آشفته او هستند و هویتشان مدام تغییر میکند.
آندره شخصیتی است همزمان خشن، آسیبپذیر، سرسخت و درمانده؛ و همین پیچیدگی عاطفی، تصویری انسانی و چندبعدی از زیستن با زوال عقل ترسیم میکند. «پدر» در اجراهای جهانی خود تحسین فراوانی برانگیخت. نسخه انگلیسی نمایش در سال ۲۰۱۶ جایزه «اولیویه» را برای بهترین بازیگر مرد به کنت کرانهام بخشید و فرانک لانگلا در اجرای برادوی برای همین نقش، جایزه «تونی» را بهدست آورد.
منتقدان، «پدر» را نمایشی جسورانه و تأثیرگذار توصیف کردهاند که با پرهیز از احساسگرایی، از ترفندهای ساده اما عمیق صحنهای مانند حذف تدریجی اشیاء برای خلق استعارهای از نابودی حافظه بهره میگیرد. روزنامه گاردین در نقد خود نوشت که این اثر، مخاطب را در دل جنون جای میدهد.
در مجموع، «پدر» یکی از خلاقانهترین و تأثیرگذارترین نمایشنامههای معاصر درباره پیری، بیماری و فروپاشی هویت بهشمار میآید. زلر بهجای سخن گفتن از زوال عقل، آن را در قالب تجربهای زنده و نمایشی بازآفرینی میکند؛ تجربهای تکاندهنده که تماشاگر را همدرد و همسرنوشت آندره میسازد. این اثر برای علاقهمندان به روانشناسی، دوستداران تئاتر مدرن و هرکسی که پیری و حافظه را در زندگی خود یا نزدیکانش لمس کرده، تجربهای ماندگار و فراموشنشدنی است.
نمایشنامه «پدر» اثر فلوریان زلر، نخستینبار در سپتامبر ۲۰۱۲ در تئاتر Hébertot پاریس با بازی درخشان رابرت هیرش به روی صحنه رفت. این اثر در سال ۲۰۱۴ جایزه مولیر را برای «بهترین نمایشنامه» از آن خود کرد و از همان زمان بهعنوان یکی از برجستهترین آثار نمایشی معاصر شناخته شد.
«پدر» نمایشنامهای تکپردهای و کمحجم است که با ساختاری پارهپاره، مبهم و گمراهکننده، فروپاشی ذهن در جریان زوال عقل را نهتنها به تصویر میکشد، بلکه آن را به تجربهای زیسته و ملموس برای مخاطب بدل میکند. این نمایش در ژانر درام روانشناختی و کمدی تراژیک تاریک جای دارد و با ترکیب رئالیسم احساسی و نوآوریهای فرمی، تجربهای منحصربهفرد در تئاتر مدرن میآفریند.
لحن اثر میان طنزی تلخ، ترسی آرام و سردرگمی عاطفی در نوسان است. صحنهآرایی سیال، قطعات کوتاه، پرشهای مکرر زمانی و مکانی، و استفاده از موتیفهای تکرارشونده، تماشاگر را به درون ذهن ناپایدار شخصیت اصلی میبرد؛ چنانکه روایت گویی از درون ذهن بیمار شکل میگیرد و هر لحظه زاویه دیدی تازه و متزلزل پیدا میکند.
آندره، مردی سالخورده و مغرور، در آپارتمانی در پاریس زندگی میکند؛ یا شاید تنها چنین میپندارد. با هر بار تغییر مبلمان، ناپدید شدن ساعت مچی، و دگرگونی ظاهر یا نام اطرافیانش ــ دخترش آن، مراقبانش، و حتی شوهر احتمالی او ــ تماشاگر گامبهگام به اعماق حافظه شکسته آندره فرو میرود. در این جهان، زمان و مکان بیثبات است و آنچه برای آندره واقعیت دارد، از نگاه دیگران توهمی بیش نیست.
زلر در «پدر» بهجای آنکه زوال عقل را توصیف کند، آن را مجسم میسازد. مخاطب خود در دل این سردرگمی بیمارگونه گرفتار میشود و توان تمایز میان واقعیت و خیال را از دست میدهد. مضامین اصلی اثر بر محور بحران هویت، شکنندگی حافظه، فرسایش عزتنفس در پیری و پیچیدگی روابط خانوادگی میچرخد. نویسنده زوال عقل را نه صرفاً فروکاهش شناخت، بلکه فروپاشی بنیانهای درک واقعیت و اعتماد میان انسان و جهان پیرامونش میبیند.
تلاش آندره برای حفظ اقتدار و کنترل بر ذهنی که بهتدریج فرومیپاشد، جلوهای تراژیک و عمیق به اثر میبخشد. در کنار او، آن ــ دختر وفادار اما درگیر ــ میان وظیفه مراقبت و میل به استقلال در کشمکش است. سایر شخصیتها، از جمله مراقب و داماد احتمالی، چهرههایی سیال، تهدیدآمیز یا بیگانه مییابند؛ زیرا وجودشان از دریچه ذهن متزلزل آندره معنا میگیرد. در نتیجه، تمام شخصیتها بازتابی از ذهن آشفته او هستند و هویتشان مدام تغییر میکند.
آندره شخصیتی است همزمان خشن، آسیبپذیر، سرسخت و درمانده؛ و همین پیچیدگی عاطفی، تصویری انسانی و چندبعدی از زیستن با زوال عقل ترسیم میکند. «پدر» در اجراهای جهانی خود تحسین فراوانی برانگیخت. نسخه انگلیسی نمایش در سال ۲۰۱۶ جایزه «اولیویه» را برای بهترین بازیگر مرد به کنت کرانهام بخشید و فرانک لانگلا در اجرای برادوی برای همین نقش، جایزه «تونی» را بهدست آورد.
منتقدان، «پدر» را نمایشی جسورانه و تأثیرگذار توصیف کردهاند که با پرهیز از احساسگرایی، از ترفندهای ساده اما عمیق صحنهای مانند حذف تدریجی اشیاء برای خلق استعارهای از نابودی حافظه بهره میگیرد. روزنامه گاردین در نقد خود نوشت که این اثر، مخاطب را در دل جنون جای میدهد.
در مجموع، «پدر» یکی از خلاقانهترین و تأثیرگذارترین نمایشنامههای معاصر درباره پیری، بیماری و فروپاشی هویت بهشمار میآید. زلر بهجای سخن گفتن از زوال عقل، آن را در قالب تجربهای زنده و نمایشی بازآفرینی میکند؛ تجربهای تکاندهنده که تماشاگر را همدرد و همسرنوشت آندره میسازد. این اثر برای علاقهمندان به روانشناسی، دوستداران تئاتر مدرن و هرکسی که پیری و حافظه را در زندگی خود یا نزدیکانش لمس کرده، تجربهای ماندگار و فراموشنشدنی است.
دستههای مرتبط
تضمین کیفیت
محصول اصلی
پرداخت امن
ارسال سریع
پدیدآورندگان
کتاب پدر اثر فلوریان زلر، ترجمه حمیدرضا امان پورقرایی، انتشارات نشر ثالث