کتاب سفر اثر احمدرضا احمدی، انتشارات نشر ثالث

احمدرضا احمدی (۳۰ اردیبهشت ۱۳۱۹ تا ۲۰ تیر ۱۴۰۲) شاعر، نویسنده، نمایشنامه‌نویس و از چهره‌های شاخص جریان ادبی و هنری «موج نو» در ایران بود. او از اعضای فعال انجمن نویسندگان کودک و نوجوان و کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان به‌شمار می‌رفت. آشنایی ژرف احمدرضا احمدی با شعر و ادبیات کهن ایران و نیز با آثار نیما یوشیج، زمینه‌ساز حرکتی تازه و کاملاً متمایز در شعر معاصر شد. او از بیست‌سالگی به‌طور جدی به سرودن شعر پرداخت و نخستین مجموعه شعر خود را با عنوان «طرح» در سال ۱۳۴۰ منتشر کرد. انتشار این مجموعه، توجه بسیاری از شاعران و منتقدان دههٔ ۱۳۴۰ را به خود جلب کرد و نام احمدی را به‌عنوان شاعری نوگرا و تجربه‌گرا مطرح ساخت. علاوه بر شعر بزرگ‌سال، احمدرضا احمدی در حوزهٔ ادبیات کودک و نوجوان نیز آثار متعددی خلق کرد. حامد داراب در یادداشتی، شعر احمدی را «حدیث نفس شاعر» توصیف کرده است؛ شعری که از دید او، ارتباطی مستقیم با دردها و دغدغه‌های اجتماعی مردم ندارد و بیشتر بیانگر جهان درونی شاعر است. احمدرضا احمدی را می‌توان بنیان‌گذار سبک «موج نو» در دههٔ ۱۳۴۰ دانست؛ سبکی که در نیمهٔ دوم این دهه به حرکتی مدرنیستی در فرهنگ و هنر ایرانی بدل شد و بر عرصه‌های گوناگون از جمله داستان، نمایشنامه، تئاتر، سینما و نقاشی تأثیر گذاشت. در سال ۱۳۷۸، سومین جایزهٔ شعر خبرنگاران در مراسمی متفاوت و خصوصی در خانهٔ احمدرضا احمدی برگزار شد. همان سال، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان در مراسم بزرگداشتی برای این شاعر برجسته، تندیس «مداد پرنده» را به او اهدا کرد.