کتاب مدیریت خشم اثر امیر قنبری (1357)، انتشارات مهرسا

اگر با نگاهی دقیق به خود و اطرافیانمان بنگریم، درمی‌یابیم که در طول یک روز معمولی تقریباً هیچ‌کس از تجربه‌ی خشم در زندگی اجتماعی بی‌نصیب نمی‌ماند. ارتباط با دیگران، چه در قالب دوستی، ازدواج و خانواده و چه در محیط‌های شغلی یا آموزشی مانند مدرسه و دانشگاه، همواره با هیجان‌هایی همراه است؛ هیجان‌هایی از جمله خشم که بخش جدایی‌ناپذیر تعاملات انسانی‌اند. چنین ارتباط‌هایی، در حالت سالم و سازنده، می‌توانند زمینه‌ساز رشد، یادگیری و بالندگی فردی شوند. اما هنگامی که این روابط با هیجان‌هایی چون خشم درهم می‌آمیزند و از آن‌جا که بسیاری از ما توانایی مدیریت مؤثر خشم را نداریم، معمولاً به واکنش‌هایی چون پرخاشگری دست می‌زنیم و بی‌آنکه بدانیم، پیوندهای خود با دیگران را تخریب می‌کنیم. به این ترتیب، خشمی که در اصل از ناکامی در دستیابی به اهداف سرچشمه گرفته، خود سبب احساس ناکامی و نارضایتی بیشتری می‌شود. ازاین‌رو یکی از مهم‌ترین دلایل نگارش این کتاب، نبود شناخت کافی از هیجانی طبیعی به نام «خشم» و ناآگاهی از روش‌های درست و سازگارانه برای مواجهه با آن است. هدف این کتاب آن است که خواننده پس از مطالعه‌ی آن بتواند میان احساس خشم و سایر هیجان‌های خود تمایز قائل شود و با روش‌هایی سازنده و کاربردی آشنا گردد؛ روش‌هایی که او را در کنترل رفتارهای مخرب هنگام خشم یاری می‌کنند و به بهبود روابط فردی و اجتماعی‌اش می‌انجامند.