کتاب مهمان ناخوانده اثر اریک امانوئل اشمیت، ترجمه وحیده نعیم آبادی، انتشارات کتابستان معرفت

وین، سال ۱۹۳۸. نازی‌ها به اتریش حمله کرده‌اند و یهودیان را تحت تعقیب قرار می‌دهند. زیگموند فروید هنوز به آینده امید دارد و از ترک وین خودداری می‌کند. اما در غروب یکی از روزهای آوریل، نیروهای گشتاپو دخترش آنا را دستگیر کرده و برای بازجویی با خود می‌برند. فروید تنها و درمانده باقی می‌ماند که ناگهان غریبه‌ای از پنجره وارد خانه می‌شود. نمایشنامه «ملاقات‌کننده» در این لحظه آغاز می‌گردد؛ مردی با کت و شلوار تیره و کلاهی بر سر، چهره‌ای بدبین دارد و سخنانی شگفت‌انگیز بر زبان می‌آورد. اما او کیست؟ آیا مردی دیوانه است؟ جادوگری مرموز؟ شاید تنها زاده‌ای از رؤیای فروید؟ آیا این چهره، تجسم ناخودآگاه فروید است یا واقعاً همان‌طور که ادعا می‌کند، خداست؟ همانند خود فروید، هر یک از ما نیز باید در مواجهه با این عصر تاریک و آشوب‌زده تصمیم بگیریم که این «ملاقات‌کننده» واقعاً کیست. «ملاقات‌کننده» نمایشنامه‌ای از اریک امانوئل اشمیت، نویسنده فرانسوی‌ـ‌بلژیکی است که در سال ۱۹۹۳ نوشته و برای نخستین‌بار در فرانسه منتشر شد. این اثر از هفده صحنه با طول‌های متفاوت تشکیل شده و داستان آن در وینِ سال ۱۹۳۸، مقارن با اشغال اتریش توسط نازی‌ها (آنشلوس)، روی می‌دهد. اشمیت در این نمایشنامه درگیری‌های درونی زیگموند فروید را در بحبوحه رویدادهای تاریخی آن دوران بررسی می‌کند. اریک امانوئل اشمیت در دنیای ادبیات به خلق آثاری فلسفی شهرت دارد. او در یکی از گفت‌وگوهای خود در مجله‌ای فرانسوی یادآور شده است که فلسفه و تراژدی یونانی هم‌زمان پدید آمدند و تراژدی در حقیقت شکلی از فلسفه است که برای عموم قابل درک‌تر است. اشمیت به‌عنوان نویسنده‌ای اندیشمند می‌گوید هدفش ارائه و کاوش اندیشه‌های فلسفی است که در عین عمق، سادگی و روشنی دارند؛ ویژگی‌ای که به‌روشنی در نمایشنامه «ملاقات‌کننده» مشاهده می‌شود. مضامین اصلی این نمایشنامه شامل وضعیت و کاستی‌های انسانی، ایمان یا بی‌اعتقادی به خدا، و پیامدهای جنگ و نازیسم است؛ مسائلی که اشمیت با بیانی فلسفی و در قالب گفت‌وگویی میان فروید و آن غریبه ناشناخته، به‌گونه‌ای هنرمندانه و تأمل‌برانگیز روایت می‌کند.