کتاب هستی و زمان اثر مارتین هایدگر، ترجمه سیاوش جمادی، انتشارات ققنوس

کتاب «هستی و زمان» اثری ماندگار از مارتین هایدگر است که نخستین‌بار در سال ۱۹۲۷ منتشر شد. انتشار این شاهکار فلسفی در آن سال، رویدادی جریان‌ساز در عرصه تولید اندیشه به‌شمار می‌آید و جهانی تازه از ایده‌ها و تفسیرهای فلسفی را پدید آورد. کتاب «هستی و زمان» به‌دلیل تحلیل‌های عمیق، بدیع و منحصربه‌فرد درباره ماهیت پرسشگری فلسفی و پیوند آن با زیست انسانی، دهه‌هاست که به‌عنوان یکی از مهم‌ترین دستاوردهای فکری قرن بیستم شناخته و ستوده می‌شود. پرسش بنیادین این اثر، همان سؤال همیشگی فلسفه است: «معنای هستی چیست؟» هایدگر در این اثر ژرف می‌کوشد پاسخی فلسفی و نظام‌مند به این مسئله اساسی بدهد و دشواری‌های بنیادین هستی را تبیین کند. تأثیر «هستی و زمان» تنها محدود به فلسفه نمانده است؛ این اثر بزرگ بر حوزه‌های گوناگونی چون ادبیات، هنر، نقد ادبی، اگزیستانسیالیسم و تفکر پست‌مدرن اثری ژرف و ماندگار گذاشته و مسیر اندیشه مدرن را برای همیشه دگرگون ساخته است.