کتاب در باب حکمت زندگی اثر آرتور شوپنهاور، ترجمه محمد مبشری، انتشارات نیلوفر

کتاب «در باب حکمت زندگی» اثر آرتور شوپنهاور، یکی از آثار ماندگار فلسفه‌ی قرن نوزدهم است که نخستین‌بار در سال ۱۸۵۱ منتشر شد. شوپنهاور، به‌عنوان یکی از برجسته‌ترین فیلسوفان این دوران، بر این باور بود که اعمال و رفتار انسان نه از منطق، بلکه از اراده و میل کور و غیرعقلانی او برای بقا سرچشمه می‌گیرد. این کتاب مجموعه‌ای خواندنی و عمیق از دیدگاه‌های ژرف شوپنهاور درباره‌ی مذهب، اخلاق، سیاست، جایگاه زنان و بسیاری از جنبه‌های گوناگون زندگی است. او در این اثر با زبانی فلسفی و درعین‌حال روشن، به بررسی «حکمت زندگی» می‌پردازد و آموزه‌هایی ارزشمند و اندیشمندانه برای خوانندگان ارائه می‌دهد. شوپنهاور در این نوشته، انسان را موجودی گرفتار در نبردی پیوسته میان خیر و شر توصیف می‌کند و بر آزادی اراده‌ی او در جهانی تأکید دارد که در آن، تنها راه رهایی و نجات، از مسیر هنر، اخلاق و خودآگاهی می‌گذرد. این نگرش بدیع و ژرف‌نگر، تأثیر گسترده‌ای بر جریان‌های فلسفی و هنری پس از خود برجای گذاشت و الهام‌بخش اندیشه‌های فیلسوفانی چون نیچه و ویتگنشتاین شد. «در باب حکمت زندگی» نه‌تنها چکیده‌ی فلسفه‌ی شوپنهاور، بلکه یکی از متون شاخص در فهم ماهیت زندگی، اراده و سعادت انسان به شمار می‌رود.