کتاب سایه باد اثر کارلوس روئیث ثافون، ترجمه سهیل سمی، انتشارات ققنوس

کتاب «سایهٔ باد» رمانی خواندنی و پررمز و راز از «کارلوس روئیث ثافون» است که نخستین‌بار در سال ۱۳۸۰ (۲۰۰۱ میلادی) منتشر شد. داستان این اثر در شهر بارسلونا و در دههٔ ۱۹۵۰ میلادی جریان دارد؛ شهری پوشیده از سایه و راز که بستر کشف و ماجراجویی «دنیل سمپر» را رقم می‌زند. دنیل، پسر جوانِ کتاب‌فروشی است که مادرش را از دست داده و در ده‌سالگی در دنیای کتاب‌ها پناه می‌جوید. روزی، در کتابخانه‌ای پنهان، به رمانی کمیاب با نام «سایهٔ باد» اثر نویسنده‌ای گمنام به نام «جولیان کاراکس» برمی‌خورد. این کتاب سرآغاز ماجرایی شگفت‌انگیز برای اوست؛ زیرا گفته می‌شود مردی مرموز با چهره‌ای عجیب مشغول سوزاندن تمامی نسخه‌های این رمان است. آن مرد خود را «لائین کوبرت» می‌نامد، نامی که در یکی از رمان‌های کاراکس به شیطان اشاره دارد. با گذر زمان، دنیل بزرگ می‌شود و جست‌وجویش برای شناخت نویسندهٔ اسرارآمیز، او را به دنیایی از شخصیت‌های پیچیده و رازآلود می‌کشاند؛ هر کدام از این افراد گذشته‌ای پنهان و داستانی ناگفته دارند. در مسیر کشف حقیقت، دنیل به تدریج درمی‌یابد که میان زندگی خودش و کاراکس شباهت‌هایی هولناک و رازآلود وجود دارد؛ شباهت‌هایی که مرز میان واقعیت و خیال را در ذهنش دگرگون می‌کند. «سایهٔ باد» داستانی است درباره‌ی عشق، کتاب، حافظه و فراموشی؛ روایتی که با فضایی غم‌انگیز و شاعرانه، خواننده را در کوچه‌های بارسلونای پس از جنگ می‌گرداند و تا پایان، او را در تعلیق و شگفتی نگاه می‌دارد.