کتاب جزیره اثر روبر مرل، ترجمه فرهاد غبرایی، انتشارات نیلوفر

روبر مرل نویسنده‌ای است که مهارت بی‌همتایی در کاوش اعماق سرشت انسانی و بازتاب دادن آن بر سطح روایت رمان‌هایش دارد. او در داستان‌های خود لحظه‌ای را بازآفرینی می‌کند که گویی پس از روز واپسین فرارسیده است؛ زمانی که انسان دیگر نمی‌تواند خباثت ذاتی و نقصان ابدی خود را پنهان کند و ناگزیر است هرآنچه را تا پیش از آن در پس نقابی از نجابت و اخلاق پنهان ساخته بود، آشکار سازد. از دنیای دیستوپیایی رمان «قلعه‌ی مالویل» با آن بازماندگان اندک و خسته از ویرانی، که ناچارند شکل تازه‌ای از زیستن را بیازمایند و رنج و حقیقت این زیست تازه را به دوش بکشند، تا روایت تکان‌دهنده‌ی «مرگ کسب‌وکار من است» که در آن «فرشته‌ی مرگ» برخاسته از آموزه‌های رحمانی مسیحیت، در مقام یک کاتولیک وظیفه‌شناس، در نقش جلاد ظاهر می‌شود و بی‌هیچ تردیدی به مأموریت خود عمل می‌کند، همه و همه جلوه‌هایی از دنیای داستانی روبر مرل‌اند. رمان «جزیره» نیز یکی دیگر از ماجراجویی‌های فکری و روایی مرل است؛ این بار او ادامه‌ای بر یک ماجرای واقعی می‌نویسد. شورشیان کشتی بونتی که ناگزیر از ترک بهشت تاهیتی شده‌اند، در قالب شخصیت‌های این کتاب به جزیره‌ای در دل اقیانوس آرام می‌رسند؛ خشکی‌ای دورافتاده و محصور میان آب‌ها. در این‌جا مرل بار دیگر ایده‌ی همیشگی‌اش را پیش می‌کشد: آنانی که به جایی تعلق ندارند، حضورشان جز شرارت و تباهی نتیجه‌ای ندارد. چنین است که «جزیره» نیز بازتابی دیگر از نگاه تلخ و تیزبین مرل به ماهیت انسان غربی است؛ انسانی که هرجا قدم گذاشته، در پی خود ویرانی، کشتار و خباثت بر جای نهاده است. شاید این چکیده‌ی تمام اندیشه‌ی روبر مرل درباره‌ی بشر باشد؛ موجودی که هرچند تمدن ساخته، اما در ذات خویش هنوز از آزادی و رحمت بی‌بهره است.