کتاب درآمدی بر نظریه مد انتشارات کتاب آبان

مد را می‌توان رقصی باشکوه میان دو نیروی متضاد دانست؛ از یک‌سو گرایش به همرنگ شدن با دیگران و از سوی دیگر میل به متفاوت بودن. همین تضاد است که پویایی مد را رقم می‌زند. مفهوم «منحصر به‌فرد بودن» به ما نشان می‌دهد چرا برخی سبک‌ها به مرور زمان از رواج می‌افتند و در مقابل، مدهای تازه ظهور می‌کنند. در این میان، گروهی از افراد همچون نوآوران و رهبران مد، تمایلی ندارند پوششی بر تن کنند که دیگران نیز همان را به تن دارند. همین خواست متفاوت بودن است که آن‌ها را از پیروی کورکورانه از ترندهای رایج بازمی‌دارد. همچنین اشتیاق به دنبال نکردن مد یا روی آوردن به «ضدمد» در انتخاب لباس بسیاری از افراد نقشی پررنگ ایفا می‌کند. برخی افراد مد را نمادی سطحی و مصرف‌گرایانه تلقی می‌کنند؛ به همین دلیل آگاهانه لباس‌هایی برمی‌گزینند که از دایره مد روز بیرون‌اند. با این حال، نکته جالب اینجاست که درست همین پوشش‌های «غیرمد» می‌توانند در زمانی خاص الهام‌بخش گروهی دیگر شوند و به‌سرعت در میان جامعه ترویج پیدا کنند. این فرایند، همان چرخه پویای حیات مد است که مدام نو می‌شود و ادامه می‌یابد.