کتاب دلم بدجور زندگی‌کردن می‌خواهد اثر برنو آبراهام کرمر، ترجمه سحر وفایی تاج خاتونی، انتشارات سخن

نامه‌های چخوف از نظر ادبی و درون‌مایه‌ی طنزآمیز خود، در مقایسه با دیگر نامه‌نگاری‌های نویسندگان جهان، بدعت و تازگی ویژه‌ای دارند. کرمر و ژورسکو در این مجموعه از میان دریای گسترده‌ی مکاتبات چخوف، مهم‌ترین و اثرگذارترین آن‌ها را برگزیده‌اند. خواننده با مطالعه‌ی این کتاب نه‌تنها با زندگی نسبتاً کوتاهِ این نویسنده‌ی برجسته همراه می‌شود، بلکه درمی‌یابد چگونه تجربه‌های شخصی و روزمره‌ی او در آثار هنری‌اش بازتاب یافته‌اند. این تجربه همانند فرصتی ناب است تا در کنار چخوف، بر روی تراس خانه‌ی او در ملیخوو بنشیند و با دقت به صدای او گوش بسپارد؛ صدایی که از همه چیز سخن می‌گوید: از مردم و دهقانانی که درمان می‌کند، از درختانی که با دست خود می‌کارد، از گفت‌وگوهایش با تولستوی و گورکی، از داستان‌ها یا نمایشنامه‌هایی که در حال نگارش آن‌هاست، از دشت‌های وسیع استپ، از تبعیدگاه سخت و دورافتاده‌ی ساخالین، از رابطه‌های عاطفی و زنان زندگی‌اش و در نهایت، از ریزترین جزئیاتی که او را به خنده وامی‌دارد. این کتاب، چونان صحنه‌ای از یک نمایشنامه، بستر تلاقی است: تلاقی آنتوان با چخوف، و تلاقی مخاطب با هر دوی آن‌ها.