آلبوم موسیقی ثنای علی اثر سیدخلیل عالی‌نژاد

آلبوم «ثنای علی» اثر سید خلیل عالی‌نژاد در سال ۱۳۸۰ منتشر شد و بی‌تردید یکی از آثار تأثیرگذار در تاریخ تنبورنوازی به شمار می‌آید. این آلبوم توانست تحولی چشمگیر در شیوه اجرای ساز تنبور ایجاد کند و مسیر تازه‌ای را پیش روی هنرمندان و علاقه‌مندان موسیقی قرار دهد. در «ثنای علی»، سید خلیل عالی‌نژاد برای نخستین بار اشعار و متن‌های پارسی را با همراهی تنبور اجرا کرد؛ رویکردی که در آثار گذشته کمتر دیده می‌شد. می‌توان این تجربه نو را ادامه همان راهی دانست که پیش‌تر درویش امیر حیاتی با اثر «علی گویم» آغاز کرده بود. آلبوم با محوریت ذکر و ستایش علی (ع) شکل گرفت و علاوه بر استفاده از شعر فارسی، تکنیک‌های نوینی از نوازندگی تنبور را نیز به نمایش گذاشت. تا پیش از این، تنبور بیشتر در محافل یارسان و برای اجرای مقام‌های حقانی به شکلی آرام و متین نواخته می‌شد، اما در «ثنای علی» شاهد ریتمی پرشتاب و تند هستیم؛ ریتمی که توانست مخاطبان گسترده‌تری، به‌ویژه کسانی که پیش‌تر با تنبور آشنایی چندانی نداشتند، جذب کند. هرچند این موج جدید بعدها باعث شد برخی نوازندگان از اعتدال دور شوند و به سوی اجرای سطحی یا مبتذل حرکت کنند، اما در همان حال، آلبوم «ثنای علی» نقطه عطفی شد که شکوه و ظرفیت واقعی تنبور را به شکلی هنرمندانه نمایان ساخت. در نهایت، اثر ماندگار سید خلیل عالی‌نژاد نه تنها به یادماندنی‌ترین آلبوم زندگی هنری اوست، بلکه بی‌گمان از مهم‌ترین عوامل تحول و گسترش تنبورنوازی در دوران معاصر محسوب می‌شود.