کتاب ایران و همسایگانش اثر فریدون آدمیت، ترجمه شفق سعد، انتشارات فرهنگ نشر نو
روابط دیپلماتیک ایران با بریتانیا و ترکیه و روسیه ۱۸۳۰ - ۱۸۱۵

کتاب ایران و همسایگانش اثر فریدون آدمیت، ترجمه شفق سعد، انتشارات فرهنگ نشر نو
روابط دیپلماتیک ایران با بریتانیا و ترکیه و روسیه ۱۸۳۰ - ۱۸۱۵
ناشر : فرهنگ نشر نو

ضمانت بازگشت کالا - خرید آسان
رقعیقطع
زرکوبنوع جلد
1403سال انتشار شمسی
دورهٔ زمانی این بررسی (۱۸۱۵ تا ۱۸۳۰) در تاریخ معاصر ایران جایگاهی بسیار مهم دارد. در این سالها روسیه در تلاش بود سلطهٔ خود را بر قفقاز و نواحی آن سوی رود ارس گسترش دهد، در حالی که بریتانیا بر بهدست گرفتن کنترل خلیج فارس تمرکز کرده بود. ایران نیز در آخرین نبردهای از پیش شکستخوردهٔ خود برای حفاظت از منافع ملی وارد جنگ و رویاروییهای سخت شد.
دههٔ سوم قرن نوزدهم شاهد دگرگونیهای بنیادین در جایگاه ژئوپلتیک منطقه بود. قفقاز عملاً به استانی تحت سلطهٔ روسیه تبدیل شد، دریای خزر بهمنزلهٔ دریاچهای انحصاری در دست روسها درآمد و خلیج فارس نیز در عمل به حوزهٔ قدرت بریتانیا بدل شد. افزون بر این، در همان دوره، رقابت دیرینهٔ ایران و عثمانی برای آخرین بار به جنگی مستقیم منجر گردید؛ اما پیامد این نبرد متفاوت بود، زیرا نخستین تلاشها برای رفع ریشههای منازعههای مکرر گذشته آغاز شد و مرحلهای تازه از روابط دو کشور بر اساس تفاهم و ثبات نسبی شکل گرفت؛ دورانی سرنوشتساز که بنیان ژئوپلتیک کنونی منطقه را پیریزی کرد و آثار آن تا امروز پابرجاست.
فریدون آدمیت (۱۲۹۹ تا ۱۳۸۷) از برجستهترین تاریخنگاران نوگرای ایران بود؛ اندیشمندی که تاریخ را دانشی تخصصی و تحلیلی میدانست و در ترویج این رویکرد نقش تعیینکنندهای داشت. او با تکیه بر منابع دستاول از بایگانیهای داخل و خارج کشور، اسناد را با دقت طبقهبندی میکرد و در این عرصه تسلطی کمنظیر از خود نشان داد.
آدمیت در سال ۱۳۱۹، زمانی که هنوز دانشجوی دانشکدهٔ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران بود، وارد وزارت امور خارجه شد. او در سال ۱۳۲۱ تحصیلات خود را در این دانشکده به پایان رساند و رسالهٔ کارشناسیاش بعدها به بنیان نخستین و شناختهشدهترین اثر او، یعنی کتاب «امیرکبیر و ایران»، بدل شد. چندی بعد بهعنوان دبیر سفارت ایران در لندن منصوب گردید و همزمان در مدرسهٔ علوم اقتصادی و سیاسی لندن به ادامهٔ تحصیل پرداخت و سرانجام موفق به دریافت درجهٔ دکتری شد. کتاب حاضر در حقیقت ترجمهٔ رسالهٔ دکتری اوست.
دورهٔ زمانی این بررسی (۱۸۱۵ تا ۱۸۳۰) در تاریخ معاصر ایران جایگاهی بسیار مهم دارد. در این سالها روسیه در تلاش بود سلطهٔ خود را بر قفقاز و نواحی آن سوی رود ارس گسترش دهد، در حالی که بریتانیا بر بهدست گرفتن کنترل خلیج فارس تمرکز کرده بود. ایران نیز در آخرین نبردهای از پیش شکستخوردهٔ خود برای حفاظت از منافع ملی وارد جنگ و رویاروییهای سخت شد.
دههٔ سوم قرن نوزدهم شاهد دگرگونیهای بنیادین در جایگاه ژئوپلتیک منطقه بود. قفقاز عملاً به استانی تحت سلطهٔ روسیه تبدیل شد، دریای خزر بهمنزلهٔ دریاچهای انحصاری در دست روسها درآمد و خلیج فارس نیز در عمل به حوزهٔ قدرت بریتانیا بدل شد. افزون بر این، در همان دوره، رقابت دیرینهٔ ایران و عثمانی برای آخرین بار به جنگی مستقیم منجر گردید؛ اما پیامد این نبرد متفاوت بود، زیرا نخستین تلاشها برای رفع ریشههای منازعههای مکرر گذشته آغاز شد و مرحلهای تازه از روابط دو کشور بر اساس تفاهم و ثبات نسبی شکل گرفت؛ دورانی سرنوشتساز که بنیان ژئوپلتیک کنونی منطقه را پیریزی کرد و آثار آن تا امروز پابرجاست.
فریدون آدمیت (۱۲۹۹ تا ۱۳۸۷) از برجستهترین تاریخنگاران نوگرای ایران بود؛ اندیشمندی که تاریخ را دانشی تخصصی و تحلیلی میدانست و در ترویج این رویکرد نقش تعیینکنندهای داشت. او با تکیه بر منابع دستاول از بایگانیهای داخل و خارج کشور، اسناد را با دقت طبقهبندی میکرد و در این عرصه تسلطی کمنظیر از خود نشان داد.
آدمیت در سال ۱۳۱۹، زمانی که هنوز دانشجوی دانشکدهٔ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران بود، وارد وزارت امور خارجه شد. او در سال ۱۳۲۱ تحصیلات خود را در این دانشکده به پایان رساند و رسالهٔ کارشناسیاش بعدها به بنیان نخستین و شناختهشدهترین اثر او، یعنی کتاب «امیرکبیر و ایران»، بدل شد. چندی بعد بهعنوان دبیر سفارت ایران در لندن منصوب گردید و همزمان در مدرسهٔ علوم اقتصادی و سیاسی لندن به ادامهٔ تحصیل پرداخت و سرانجام موفق به دریافت درجهٔ دکتری شد. کتاب حاضر در حقیقت ترجمهٔ رسالهٔ دکتری اوست.
دستههای مرتبط
کتابتاریختاریخ ایرانعلوم انسانیعلوم سیاسی و روابط بینالمللتاریختاریخ ایرانعلوم انسانیعلوم سیاسی و روابط بینالمللتاریخ ایرانعلوم سیاسی و روابط بینالملل
تضمین کیفیت
محصول اصلی
پرداخت امن
ارسال سریع
پدیدآورندگان
برچسبهای مرتبط
کتاب ایران و همسایگانش اثر فریدون آدمیت، ترجمه شفق سعد، انتشارات فرهنگ نشر نو
روابط دیپلماتیک ایران با بریتانیا و ترکیه و روسیه ۱۸۳۰ - ۱۸۱۵
