کتاب معنای سفر اثر امیلی تامس، ترجمه سحر مرعشی، انتشارات گمان

می‌گفتند قطارسواری تا فِربنکس تجربه‌ای شکوهمند است و راست هم می‌گفتند. واگن‌ها تلق‌وتلوق‌کنان در دل جنگل‌های برف‌پوش پیش می‌رفتند و از کنار دریاچه‌هایی می‌گذشتند که گوزن‌ها در حاشیه‌ی آن پراکنده بودند. ریل تا هاریکین گولچ کشیده می‌شد؛ پلی با قوسی عظیم که نود متر از سطح زمین ارتفاع داشت. از پنجره خم شدم، کلاه پشمی‌ام را تا روی گوش‌ها پایین کشیدم و چشم دوختم به دنیای تک‌رنگ صخره‌ها و افراهای بلندقامت که در زیر پایم گسترده بودند. با این‌حال، این قطارسواری باشکوه برای بسیاری از مسافران تجربه‌ای عادی و تکراری بود؛ گروهی برای دیدار خویشاوندانشان در واسیلا راهی بودند، عده‌ای هر روز مسیر کارشان تا تالکیتنا را با همین قطار می‌پیمودند و برخی دیگر فقط برای خرید آمده بودند. در میان همه‌ی این مسافران، من از معدود کسانی بودم که قدم به قلمرو ناشناخته‌ها می‌گذاشتم و سفرم به سرزمین قطبی ترامپ آغاز می‌شد. آنچه برای یک نفر غریب و شگفت‌انگیز است، برای دیگری آشنا و روزمره به نظر می‌رسد. مسیرمان یکی بود، اما هرکدام در دل همین راه، سفری متفاوت و تجربه‌ای یگانه را از سر می‌گذراندیم.