کتاب نرو دیگه! اثر مو ویلمز، ترجمه آناهیتا حضرتی کیاوندانی، انتشارات پرتقال

در «نرو دیگه!»، مو ویلمز بار دیگر دنیای پیچیده و احساسی کودکان را با زبانی ساده اما عمیق به تصویر می‌کشد. این کتاب که بخشی از مجموعه‌ی محبوب «فیلی و فیگی» است، به موضوع اضطراب جدایی و اهمیت دوستی می‌پردازد. ویلمز با بهره‌گیری از مینیمالیسم در متن و تصویر، فضایی سرشار از احساسات می‌آفریند که در عین سادگی، طنز و درام را در هم می‌آمیزد و خواننده را از آغاز تا پایان همراه خود نگه می‌دارد. در این داستان، فیگی خبر مهمی می‌دهد: او قصد دارد برود. اما این رفتن برای فیلی، فیل همیشه نگران و مضطرب، قابل درک نیست. او با پرسش‌های پیاپی ذهن خود را درگیر می‌کند: کجا می‌روی؟ چرا می‌روی؟ آیا برای همیشه می‌روی؟ هر پرسش، اضطراب او را بیشتر می‌کند. واکنش‌های فیلی، اغراق‌آمیز اما صادقانه است و ترس‌های کودکانه‌ای را بازتاب می‌دهد که کودکان هنگام روبه‌رو شدن با تغییر یا جدایی—even اگر موقتی باشد—تجربه می‌کنند. اما زمانی که فیگی با آرامش توضیح می‌دهد تنها برای ناهار می‌رود، همه‌چیز دگرگون می‌شود. فیلی با آسودگی نفس می‌کشد و دوستی میان آن دو دوباره به حالت عادی بازمی‌گردد. این لحظه‌ی کوتاه، عمق پیوندشان را نشان می‌دهد و ثابت می‌کند که حتی در دل تردیدهای کوچک، دوستی واقعی پابرجا می‌ماند. «نرو دیگه!» اثری است درباره‌ی شدت و عمق عاطفی دوستی، به‌ویژه در میان کودکان. داستان از ترس‌های ناشی از جدایی، سوءتفاهم‌ها و نیاز انسان به تداوم ارتباط سخن می‌گوید. ویلمز با روایتی سبک اما معنادار، این مفاهیم را مطرح می‌کند و به خوانندگان جوان فرصت می‌دهد تا با اضطراب فیلی همدلی کنند و از آرامش و وفاداری فیگی احساس اطمینان به‌دست آورند. این کتاب به شکلی هنرمندانه مفهوم «تنظیم عاطفی» را معرفی می‌کند؛ یعنی توانایی روبه‌رو شدن با احساسات شدید، روشن‌سازی سوءتفاهم‌ها و بازگشت به ارتباطی سالم. در واقع، داستان نشان می‌دهد که واکنش‌های بزرگ می‌توانند از تغییرات کوچک سرچشمه بگیرند و دوستی‌های واقعی توان عبور از طوفان‌های عاطفی کوتاه‌مدت را دارند. «نرو دیگه!» اثری لطیف، خنده‌دار و در عین حال عمیق است که یادآور می‌شود حتی لحظات ساده می‌توانند معناهای بزرگی درباره‌ی دوستی و ارتباط انسانی در خود نهفته داشته باشند. مو ویلمز با خلق شخصیت‌های دوست‌داشتنی فیلی و فیگی، فضایی امن برای کودکان فراهم می‌آورد تا احساسات خود را کشف کنند و دریابند که گاهی رفتن، به معنای پایان رابطه نیست.