کتاب دوستت دارم اثر باربارا ابل، ترجمه الهه جمدیان، انتشارات قطره

کتاب «دوستت دارم» اثر باربارا ابل، تریلری روان‌شناختی و پرکشش است که داستان زنی را روایت می‌کند که پس از طلاق، در دل خانواده‌ای تازه و پرتنش، برای حفظ عشق و آرامش، تصمیمی کوچک اما سرنوشت‌ساز می‌گیرد. تصمیمی که به‌تدریج زندگی چند زن را به هم پیوند می‌دهد و نشان می‌دهد چگونه نیت‌های ظاهراً خیرخواهانه می‌توانند در نهایت به فاجعه‌ای انسانی منجر شوند. این رمان با نثری ساده، صمیمی و در عین حال تیز و برّنده، خواننده را به قلب موقعیتی آشنا می‌برد: خانواده‌ای معمولی، تصمیمی ناچیز و پیامدهایی غیرقابل پیش‌بینی. روایت کتاب «دوستت دارم» (Je t’aime) با داستان «ماد» آغاز می‌شود؛ زنی که پس از تجربه‌ی تلخ یک طلاق سخت، تلاش دارد در کنار «سیمون» بار دیگر معنای عشق و امنیت را بیابد. رابطه‌ی آن‌ها در بستر خانواده‌ای چندنفره شکل می‌گیرد؛ خانواده‌ای که حضور «آلیس» — دختر نوجوان سیمون — فضایی پرچالش و ناپایدار در آن ایجاد کرده است. آلیس با خشم و سرسختی، ورود ماد به زندگی پدرش را پس می‌زند و به مقابله‌ای خاموش اما مداوم می‌پردازد؛ تنشی که به مرور زمان، آرامش خانه را از میان می‌برد. یک روز، ماد متوجه می‌شود که آلیس پنهانی در اتاقش سیگار می‌کشد. آلیس مضطرب و نگران از او می‌خواهد این راز را با پدرش در میان نگذارد و قول می‌دهد رفتار خود را تغییر دهد. ماد، میان دوگانگیِ وظیفه‌ی اخلاقی و میل به برقراری رابطه‌ای صمیمانه‌تر، سکوت را انتخاب می‌کند؛ سکوتی که به نظر تلاشی برای کاهش تنش و بازسازی آرامش خانواده است، اما در واقع نقطه‌ی آغاز زنجیره‌ای از حوادث غیرقابل بازگشت می‌شود. تصمیم او سبب می‌گردد تا ماه‌ها بعد، مسیر زندگی چند انسان به طرز پیش‌بینی‌ناپذیری تغییر کند و فاجعه‌ای اخلاقی و روانی شکل گیرد. در جهان داستان «دوستت دارم»، عشق نیرویی سازنده و گاه ویرانگر است؛ احساسی که در گذر زمان معنا می‌یابد، رشد می‌کند و بر رفتار و انتخاب انسان تأثیر می‌گذارد. در نگاه باربارا ابل، جمله‌ی ساده‌ی «دوستت دارم» نقطه‌ی آغاز همه‌ی پیوندهاست؛ جمله‌ای که در دل خود امید، تعهد، وابستگی و مسئولیت را هم‌زمان جای می‌دهد. عشق در این رمان، بی‌هیاهو در زندگی روزمره جریان دارد و از دل تصمیم‌های کوچک، سکوت‌های ناخواسته و تلاشی ساده برای صلح و آرامش زاده می‌شود؛ اما همین جزئیات ظریف، در نهایت سرنوشت شخصیت‌ها را به هم گره می‌زند و چهره‌ی عریان احساسات انسانی را نشان می‌دهد. باربارا ابل با ساختاری چندصدایی و روایتی چندلایه، چهار زن را در مرکز داستان قرار می‌دهد: ماد، آلیس، نیکل و سولانژ. زنانی با سرگذشت‌های متفاوت که در بستر یک تراژدی معاصر به هم پیوند می‌خورند. در داستان هر یک از آن‌ها، عشق مادری، فقدان، سوگ و احساس مسئولیت به شکلی خاص جلوه می‌کند و تصمیم‌های کوچک‌شان در مسیر روایت، به واکنش‌هایی بزرگ و سرنوشت‌ساز منتهی می‌شود. قدرت رمان «دوستت دارم» در واقع‌گرایی و روان‌شناسی دقیق شخصیت‌هایش نهفته است. انسان‌هایی عادی در موقعیت‌هایی بحرانی که در لحظه‌هایی کوتاه، انتخاب‌هایی می‌کنند که مسیر زندگی‌شان را برای همیشه تغییر می‌دهد. نویسنده با نگاهی موشکافانه، واکنش‌های انسانی پس از مواجهه با فاجعه را بررسی می‌کند؛ از تلاش برای حفظ ظاهر زندگی تا پذیرش تدریجی حقیقت و رویارویی با پیامدهای آن. در نهایت، «دوستت دارم» داستانی است درباره‌ی تداخل عشق، رنج و خشم؛ روایتی از مرز باریکی که میان عاطفه و رنج کشیده می‌شود. باربارا ابل با زبانی روان، فضایی تیره اما باورپذیر و نثری پرکشش، تجربه‌ای عاطفی و تفکربرانگیز خلق کرده است که در ذهن خواننده ماندگار می‌شود. این رمان، با ترجمه‌ی الهه جمدیان و انتشار از سوی نشر قطره، نمونه‌ای درخشان از یک تریلر روان‌شناختی است که از دل زندگی روزمره، تأملی عمیق در ماهیت عشق و انتخاب‌های انسانی به‌جا می‌گذارد.