کتاب رمان‌های شاهنامه اثر ابوالقاسم فردوسی، انتشارات خانه ادبیات

جمشیدشاه در دوران پادشاهی هشتصدساله‌اش، دیو آباد را از میان برداشت تا بادها، ابرها را به سوی زمین‌های کشاورزان برانند. سپس دیوِ درد، دیوِ مرگ و دیگر دیوان را نابود کرد تا مردمان سرزمینش زندگی‌ای آرام، بی‌درد، بی‌مرگ و بدون خشکسالی داشته باشند. اما پس از هشتصد سال، زمانی که گیسوانش سپید شده بود، «فرهان» ــ فرّه‌ی ایزدی‌اش که به صورت بره‌ای کوچک و سپید همواره همراهش بود و در تمام سال‌های فرمانروایی او را یاری می‌کرد ــ ناگهان ناپدید شد. «اهورا جمشید» تاب دوری فرهان را نداشت. هر بامداد و شامگاه در کاخ طلایی خود می‌نالید و از اهورامزدای جاودان یاری می‌طلبید، اما هیچ پاسخی نمی‌شنید. تا آنکه شبی، دل از قصر کند، بر ماهوار نشست و با یاری نیاکانش ــ تهمورث‌شاه، هوشنگ‌شاه و کیومرث‌شاه ــ رهسپار سفری رازآلود برای یافتن فرهان شد. روایت «اهورا جمشید»، داستان پادشاهی درستکار است که پس از سال‌ها پیروزی و شکوه، گرفتار غرور و کبر می‌شود و از مردمان هفت سرزمینِ زیر فرمان خود غافل می‌ماند. با این همه، پرسش این‌جاست: آیا تلاش‌های جمشیدشاه سرانجام نتیجه‌ای خواهد داشت؟ آیا او بار دیگر فرهان را خواهد یافت؟