کتاب عشق رهاننده اثر کامیلو کاستلو برانکو، ترجمه مهدی بوستانی (1358)، انتشارات نگاه

رمان «عشق رهاننده» نوشتهٔ کامیلو کاستلو برانکو، رمانی برجسته از ادبیات پرتغال در قرن نوزدهم است که به‌صورت ژرف به مفاهیم عشق، رستگاری و فداکاری می‌پردازد. این اثر کلاسیک، داستانی عاطفی و اخلاقی را روایت می‌کند که در بطن آن، تعارض میان تمایلات فردی و فشارهای اجتماعی جای گرفته است. محور اصلی داستان، زندگی ادواردا است؛ زنی که درگیر کشمکشی درونی میان عشق سوزانش به کارلوس و الزامات اجتماعی است که این رابطه را به پیچیدگی می‌کشاند. وفاداری و عشق عمیق ادواردا به کارلوس، او را با تصمیم‌هایی دشوار روبه‌رو می‌سازد؛ تصمیم‌هایی که از او می‌خواهند میان وظیفه، فداکاری و تعهد شخصی انتخاب کند. رمان «عشق رهاننده» با پرداختی دقیق به مفاهیمی چون فداکاری شخصی و رستگاری اخلاقی، تقابل میان خواسته‌های فردی و انتظارات جامعه را به تصویر می‌کشد. ادواردا در میان تردیدها و فشارهای بیرونی، همواره می‌پرسد که تا کجا باید به‌خاطر عشق از خویشتن بگذرد و چه اندازه باید برای اثبات وفاداری خود فدا شود. در این روایت عاشقانه، کامیلو کاستلو برانکو ساختارهای اجتماعی زمانهٔ خود را به نقد می‌کشد و نشان می‌دهد چگونه همین هنجارها سبب بروز تعارض‌ها و بحران‌های اخلاقی برای شخصیت‌ها می‌شوند. نویسنده با تکیه بر تحلیل دقیق احساسات و رشد درونی قهرمانانش، عشقی را به تصویر می‌کشد که نه صرفاً نیرویی رمانتیک و خیال‌انگیز، بلکه عاملی برای تحول و تعالی انسانی است. در نهایت، کتاب «عشق رهاننده» تصویری از عشق ارائه می‌دهد که در عین نجات‌بخشی، در معرض محدودیت‌های اجتماعی و فردی نیز قرار دارد. این رمان، هم نقدی ظریف بر هنجارهای اخلاقی جامعهٔ قرن نوزدهم پرتغال است و هم روایتی ژرف و تأثیرگذار از عشقی که میان آرمان و واقعیت در نوسان است.