کتاب تمهیداتی بر نظریه زبان اثر لویی یلمزلف، ترجمه محمد امین شاکری، انتشارات خوارزمی

نویسنده کتاب «تمهیداتی بر نظریه زبان» با باور عمیق به این اندیشه آغاز می‌کند که زبان، گنجینه‌ای بی‌پایان از ارزش‌ها و معانی چندگانه است. زبان ابزاری است که انسان از طریق آن اندیشه، احساس، خلق‌وخو، آرزو، اراده و عمل خود را شکل می‌دهد؛ وسیله‌ای که با آن تأثیر می‌گذارد و در عین حال از دیگران تأثیر می‌پذیرد. زبان نه‌تنها وسیله ارتباط، بلکه بازتابی از عمیق‌ترین لایه‌های جامعه بشری است و می‌تواند پیچیده‌ترین وضعیت‌های اجتماعی و انسانی را توصیف کند. لویی یلمزلف، زبان‌شناس برجسته دانمارکی و از بنیان‌گذاران مکتب زبان‌شناسی کپنهاگ، در همین راستا نظریه‌ای دقیق و ساختارمند درباره زبان ارائه داد. او در خانواده‌ای دانشگاهی زاده شد؛ پدرش یوهانس هجلمسلوف، ریاضیدان نامدار بود. یلمزلف زبان‌شناسی تطبیقی را در دانشگاه‌های کپنهاگ، پراگ و پاریس، نزد استادانی چون آنتوان میه و جوزف وندریس، فراگرفت و بعدها به همراه هانس یورگن اولدال، نظریه‌ای ساختارگرایانه در حوزه زبان‌شناسی بنیان نهاد. این نظریه که «واژه‌شناسی» یا Glossematics نامیده شد، ادامه‌ای پیشرفته بر اندیشه نشانه‌شناسی فردیناند دو سوسور بود. یلمزلف زبان‌شناسی را دانشی رسمی و نظام‌مند می‌دانست و در واقع بنیان‌گذار زبان‌شناسی رسمی به‌شمار می‌رفت. نظریه‌های او تأثیری گسترده بر دستور زبان ساختاری و کارکردی و نیز بر شاخه‌های گوناگون نشانه‌شناسی برجای گذاشت و مسیر پژوهش‌های زبان‌شناسی مدرن را دگرگون کرد.