کتاب راهنمای راتلج بر دراماتورژی اثر مگدا رومانسکا، ترجمه مهدی چاوش ور، انتشارات نیماژ

کتاب راهنمای راتلج بر دراماتورژی اثر مگدا رومانسکا، ترجمه مهدی چاوش ور، انتشارات نیماژ
ناشر : نیماژ

ضمانت بازگشت کالا - خرید آسان
وزیریقطع
شومیزنوع جلد
1404سال انتشار شمسی
کتاب «راهنمای راتلج برای دراماتورژی» به ویراستاری مگدا رومانسکا و انتشار انتشارات راتلج در سال ۲۰۱۵، یکی از جامعترین و تأثیرگذارترین منابع مرجع در حوزه مطالعات دراماتورژی و تئاتر معاصر به شمار میآید. این اثر حجیم، تصویری چندلایه و میانرشتهای از حرفهای ارائه میدهد که در دهههای اخیر دستخوش دگرگونیهای بنیادین شده است.
رومانسکا، دانشیار تئاتر و دراماتورژی در کالج اِمرسون و پژوهشگر مدعو دانشگاه هاروارد، در مقام ویراستار کوشیده است مجموعهای گسترده از دیدگاهها را گرد آورد؛ از پژوهشگران برجسته گرفته تا دراماتورژهای حرفهای و متخصصان رسانههای نو. هدف او ثبت و بازنمایی کلیتی از این رشته در بستر لحظه معاصر است. محتوای کتاب شامل بیش از شصت مقاله است که هر یک بخشی از نقشه در حال تحول دراماتورژی جهان را ترسیم میکنند.
هرچند ریشههای دراماتورژی در تئاتر و نمایشنامهنویسی کلاسیک قرار دارد، اما همانگونه که رومانسکا در مقدمه توضیح میدهد، دامنه فعالیت دراماتورژ امروز به عرصههایی چون اپرا، اجراهای چندرسانهای، رقص معاصر، فیلم و حتی فناوریهایی نظیر رباتیک گسترش یافته است.
این کتاب در هشت محور اصلی سازمان یافته و گسترهای وسیع از مباحث، از دراماتورژی جهانی و نقش آن در فرهنگهای مختلف تا کارکردهای حرفهای، ترجمه و اقتباس، توسعه نمایشنامههای جدید، ارتباطات میانرشتهای، دراماتورژی پسادراماتیک، رسانههای جدید و تعامل با مخاطب در عصر دیجیتال را پوشش میدهد. چنین ساختاری به خواننده امکان میدهد تصویری واقعبینانه از حرکت دراماتورژی در مرزهای میان هنر، نظریه، فناوری و فرهنگ به دست آورد.
اثر با بررسی مناطق گوناگونی چون آمریکای لاتین، آلمان، ایران، چین و آفریقای جنوبی نشان میدهد که دراماتورژی زبانی واحد و جهانشمول ندارد؛ بلکه شبکهای از شیوههای بومی است که زیر تأثیر زمینههای فرهنگی، تاریخی و زیباشناختی هر جامعه شکل میگیرند. افزون بر این بُعد جغرافیایی، کتاب به مسائل معاصر نیز میپردازد: نقش دراماتورژ بهعنوان میانجی فرهنگی و اجتماعی، گذار از روایتهای سنتی به روایتهای دیجیتال، و اهمیت تولید دانش دراماتورژیک در ارتباط با رسانههای نوین.
در میان مقالات، نوشته رومانسکا درباره «درامتریک» جایگاه ویژهای دارد. این رویکرد کمی و مبتنی بر روشهای محاسباتی برای تحلیل ساختارهای نمایشی، تلاشی است برای علمیسازی و دادهمحور کردن دراماتورژی در قرن بیستویکم.
در سطح تحلیلی، کتاب بر این ایده تأکید دارد که دراماتورژی نه حرفهای ایستا و محدود، بلکه رشتهای پویا، چندوجهی و در حال گسترش مرزهای مفهومی خود است. نقش دراماتورژ امروز دیگر تنها به خواندن و تحلیل نمایشنامه محدود نمیشود؛ او بهمثابه استراتژیست فرهنگی، پژوهشگر، میانجی میان زبانها و رسانهها و شریک خلاق در برنامهریزی فصلهای نمایشی عمل میکند.
همزمان، کتاب به اهمیت دراماتورژی پسادراماتیک نیز میپردازد؛ رویکردی که تئاتر متنی کلاسیک را به چالش میکشد و زمینه را برای شکلهای تعاملی، تکهتکه و تجربهمحور فراهم میآورد؛ شیوهای همراستا با تحولات سبک زندگی و تغییر شیوه دریافت مخاطب در عصر دیجیتال.
از نظر نقاط قوت، «راهنمای راتلج برای دراماتورژی» بهواسطه جامعیت، تنوع مشارکتکنندگان و نگاه آیندهنگرانهاش اثری ارزشمند و مرجع است. بااینحال، گستردگی موضوعات و زبان علمی کتاب میتواند مطالعه آن را برای خوانندگان تازهکار یا کسانی که آشنایی بنیادی با نظریه دراماتورژی ندارند، دشوار سازد. افزون بر آن، رویکرد توصیفی و چشماندازمحور اثر، به جای ارائه یک نظریه واحد، ممکن است برای برخی خوانندگان کمتر راهبردی به نظر آید.
در مجموع، این کتاب اثری کلیدی برای پژوهشگران، دراماتورژها و فعالان تئاتر محسوب میشود؛ منبعی که گذشته دراماتورژی را روشن میکند و در عین حال آینده آن را در افقی جهانی، متکثر و رسانهمحور ترسیم میسازد.
کتاب «راهنمای راتلج برای دراماتورژی» به ویراستاری مگدا رومانسکا و انتشار انتشارات راتلج در سال ۲۰۱۵، یکی از جامعترین و تأثیرگذارترین منابع مرجع در حوزه مطالعات دراماتورژی و تئاتر معاصر به شمار میآید. این اثر حجیم، تصویری چندلایه و میانرشتهای از حرفهای ارائه میدهد که در دهههای اخیر دستخوش دگرگونیهای بنیادین شده است.
رومانسکا، دانشیار تئاتر و دراماتورژی در کالج اِمرسون و پژوهشگر مدعو دانشگاه هاروارد، در مقام ویراستار کوشیده است مجموعهای گسترده از دیدگاهها را گرد آورد؛ از پژوهشگران برجسته گرفته تا دراماتورژهای حرفهای و متخصصان رسانههای نو. هدف او ثبت و بازنمایی کلیتی از این رشته در بستر لحظه معاصر است. محتوای کتاب شامل بیش از شصت مقاله است که هر یک بخشی از نقشه در حال تحول دراماتورژی جهان را ترسیم میکنند.
هرچند ریشههای دراماتورژی در تئاتر و نمایشنامهنویسی کلاسیک قرار دارد، اما همانگونه که رومانسکا در مقدمه توضیح میدهد، دامنه فعالیت دراماتورژ امروز به عرصههایی چون اپرا، اجراهای چندرسانهای، رقص معاصر، فیلم و حتی فناوریهایی نظیر رباتیک گسترش یافته است.
این کتاب در هشت محور اصلی سازمان یافته و گسترهای وسیع از مباحث، از دراماتورژی جهانی و نقش آن در فرهنگهای مختلف تا کارکردهای حرفهای، ترجمه و اقتباس، توسعه نمایشنامههای جدید، ارتباطات میانرشتهای، دراماتورژی پسادراماتیک، رسانههای جدید و تعامل با مخاطب در عصر دیجیتال را پوشش میدهد. چنین ساختاری به خواننده امکان میدهد تصویری واقعبینانه از حرکت دراماتورژی در مرزهای میان هنر، نظریه، فناوری و فرهنگ به دست آورد.
اثر با بررسی مناطق گوناگونی چون آمریکای لاتین، آلمان، ایران، چین و آفریقای جنوبی نشان میدهد که دراماتورژی زبانی واحد و جهانشمول ندارد؛ بلکه شبکهای از شیوههای بومی است که زیر تأثیر زمینههای فرهنگی، تاریخی و زیباشناختی هر جامعه شکل میگیرند. افزون بر این بُعد جغرافیایی، کتاب به مسائل معاصر نیز میپردازد: نقش دراماتورژ بهعنوان میانجی فرهنگی و اجتماعی، گذار از روایتهای سنتی به روایتهای دیجیتال، و اهمیت تولید دانش دراماتورژیک در ارتباط با رسانههای نوین.
در میان مقالات، نوشته رومانسکا درباره «درامتریک» جایگاه ویژهای دارد. این رویکرد کمی و مبتنی بر روشهای محاسباتی برای تحلیل ساختارهای نمایشی، تلاشی است برای علمیسازی و دادهمحور کردن دراماتورژی در قرن بیستویکم.
در سطح تحلیلی، کتاب بر این ایده تأکید دارد که دراماتورژی نه حرفهای ایستا و محدود، بلکه رشتهای پویا، چندوجهی و در حال گسترش مرزهای مفهومی خود است. نقش دراماتورژ امروز دیگر تنها به خواندن و تحلیل نمایشنامه محدود نمیشود؛ او بهمثابه استراتژیست فرهنگی، پژوهشگر، میانجی میان زبانها و رسانهها و شریک خلاق در برنامهریزی فصلهای نمایشی عمل میکند.
همزمان، کتاب به اهمیت دراماتورژی پسادراماتیک نیز میپردازد؛ رویکردی که تئاتر متنی کلاسیک را به چالش میکشد و زمینه را برای شکلهای تعاملی، تکهتکه و تجربهمحور فراهم میآورد؛ شیوهای همراستا با تحولات سبک زندگی و تغییر شیوه دریافت مخاطب در عصر دیجیتال.
از نظر نقاط قوت، «راهنمای راتلج برای دراماتورژی» بهواسطه جامعیت، تنوع مشارکتکنندگان و نگاه آیندهنگرانهاش اثری ارزشمند و مرجع است. بااینحال، گستردگی موضوعات و زبان علمی کتاب میتواند مطالعه آن را برای خوانندگان تازهکار یا کسانی که آشنایی بنیادی با نظریه دراماتورژی ندارند، دشوار سازد. افزون بر آن، رویکرد توصیفی و چشماندازمحور اثر، به جای ارائه یک نظریه واحد، ممکن است برای برخی خوانندگان کمتر راهبردی به نظر آید.
در مجموع، این کتاب اثری کلیدی برای پژوهشگران، دراماتورژها و فعالان تئاتر محسوب میشود؛ منبعی که گذشته دراماتورژی را روشن میکند و در عین حال آینده آن را در افقی جهانی، متکثر و رسانهمحور ترسیم میسازد.
دستههای مرتبط
تضمین کیفیت
محصول اصلی
پرداخت امن
ارسال سریع
پدیدآورندگان
کتاب راهنمای راتلج بر دراماتورژی اثر مگدا رومانسکا، ترجمه مهدی چاوش ور، انتشارات نیماژ