کتاب عرفان مثنوی اثر جلال الدین محمد بلخی(مولانا)، انتشارات امیرکبیر

مثنوی را می‌توان گزیده‌ای بی‌نظم اما عمیق از همه اندیشه‌های فلسفی و کلامی جهان اسلام، از آغاز تا قرن هفتم هجری دانست. مولوی در این اثر، هر اندیشه‌ای را که در دستگاه‌های فکری گوناگون درست و استوار یافته، برگزیده و در قالبی شاعرانه و رمزی بیان کرده است. علامه فیض کاشانی، از چهره‌های برجسته علمی، دینی، فلسفی و عرفانی و از شاگردان نام‌آور ملاصدرا بود. او با ژرف‌نگری و کنجکاوی علمی به بررسی مثنوی پرداخت و در پژوهش‌های خود به عظمت اشعار معنادار و محتوای تفسیری آن، همچنین به مضامین حدیثی، پندها، موعظه‌ها، اسرار اخلاقی، نکات اجتماعی و مراتب عرفانی و معرفتی این اثر توجهی ویژه نشان داد. علامه کاشانی با انتخاب و مطالعه مثنوی، در عمل به همکاران خویش در حوزه فقاهت درسی اخلاقی، معرفتی و علمی آموخت و نشان داد که پیوند میان عرفان، فلسفه و اخلاق می‌تواند راهی نو برای فهم ژرف‌تر معارف اسلامی بگشاید.