کتاب همیشه یادت باشد اثر چارلی مکسی، ترجمه مهشید شبانیان، انتشارات میلکان

کتاب «همیشه یادت باشد» با این جمله آغاز می‌شود: «روزی به گذشته نگاه می‌کنی و می‌بینی چقدر سخت بوده، اما تو چقدر خوب از پسش برآمده‌ای.» پسرک، موش‌کور، روباه و اسب بار دیگر بازگشته‌اند؛ این بار پخته‌تر، متواضع‌تر و آگاه‌تر، در جست‌وجوی درکی تازه از دوستی و دل‌بستگی. آنان در سکوت جنگل و در زمزمه‌ی آرام باد قدم می‌زنند و به ما یادآور می‌شوند که مهربانی نجات است، دوستی پناه، و ساده‌ترین چیزها گاهی کلید رهایی از تاریکی می‌شود. «همیشه یادت باشد» دعوتی است به درنگ در میان هیاهوی روزگار، به فرو رفتن در سکوتی ژرف که میان هر پرسش و پاسخی جریان دارد. واژه‌ها و تصویرهای این کتاب، با همان لطافت ساده و کودکانه‌ای که زمانی می‌شناختیم و در گذر سال‌ها از یاد برده‌ایم، دوباره ما را با خودمان آشتی می‌دهد و معناهای مهربانی را زنده می‌کند. این کتاب نه‌تنها برای خواندن، بلکه برای زیستن است؛ یادآوری آرامی از اینکه حتی در دل طوفان نیز می‌توان ایستاد، نفسی عمیق کشید و همچنان به مهربانی ایمان داشت.