کتاب آن اثر استیون کینگ، ترجمه محمد جوادی (1359)، انتشارات کتابسرای تندیس

رمان «آن» نوشته استیون کینگ، نخستین بار در ۱۵ سپتامبر ۱۹۸۶ توسط انتشارات وایکینگ پرس منتشر شد و از جاه‌طلبانه‌ترین و حجیم‌ترین آثار این نویسنده برجسته به شمار می‌آید. این اثر که بیش از هزار صفحه دارد، تنها یک داستان ترسناک متعارف نیست، بلکه آمیزه‌ای از وحشت ماوراءالطبیعه، درام بلوغ، روایت اجتماعی و تحلیل روان‌شناختی است. داستان «آن» در شهر خیالی دری در ایالت مین جریان دارد؛ شهری که کینگ آن را به تصویری فشرده از جامعه آمریکایی تبدیل کرده است، جایی که شر نه‌تنها در قالب هیولایی مرموز، بلکه در سکوت، انکار و خشونت پنهان روزمره نیز حضور دارد. ساختار روایی اثر میان دو بازه زمانی ــ اواخر دهه ۱۹۵۰ و میانه دهه ۱۹۸۰ ــ در نوسان است و نشان می‌دهد چگونه خاطرات و رخدادهای کودکی می‌توانند حتی پس از گذر دهه‌ها، همچنان بر هویت و روان انسان سایه بیفکنند. در مرکز روایت، موجودی باستانی و بدخواه قرار دارد که هر بیست‌وهفت سال یک‌بار از خواب بیدار می‌شود و با تغذیه از ترس‌های عمیق کودکان، حیات خود را تداوم می‌بخشد. این موجود، که چهره‌ای فریبنده و هولناک در قالب دلقکی خندان دارد، بیش از آنکه هیولایی فیزیکی باشد، نمادی از ترس، سرکوب و شر تاریخی است که در تار و پود شهر ریشه دوانده است. در خط زمانی کودکی، گروهی از نوجوانان طردشده و آسیب‌پذیر به نام «باشگاه بازندگان» گرد هم می‌آیند. آن‌ها در برابر شر مشترکی که شهر را دربرگرفته است، به هم پیوند می‌خورند. دوستی میان این کودکان نه از قدرت، بلکه از دل ضعف‌های مشترک، تنهایی و زخم‌های روحی شکل می‌گیرد. کینگ با ظرافت روابط میان آنان را می‌پروراند و نشان می‌دهد که همبستگی، تخیل و شجاعت جمعی می‌تواند در برابر وحشتی ایستادگی کند که در تنهایی شکست‌ناپذیر به نظر می‌رسد. در بخش بزرگسالی، همان شخصیت‌ها پس از سال‌ها و در پی فراموشی گذشته، دوباره به دری بازمی‌گردند. این بازگشت، یادآور یکی از مفاهیم محوری رمان است: رابطه عمیق میان ترس و خاطره. نویسنده با دقت نشان می‌دهد که سرکوب گذشته، رهایی نمی‌آورد، بلکه تنها رویارویی با تاریکی را به تعویق می‌اندازد. ساختار غیرخطی رمان نیز این ایده را بازتاب می‌دهد که زمان روانی همواره با زمان تقویمی همسو نیست و زخم‌های دوران کودکی در قالب‌های تازه به بزرگسالی بازمی‌گردند. از سوی دیگر، «آن» رمانی درباره از‌دست‌رفتن معصومیت است. کودکی در شهر دری نه محدوده‌ای امن، بلکه میدانی برای مواجهه با خشونت، تعصب، بی‌تفاوتی بزرگسالان و ترسی پنهان است که اغلب نادیده گرفته می‌شود. این اثر همچنین تصویری تیره و نمادین از جامعه ارائه می‌دهد؛ شهری که بارها با فاجعه روبه‌رو شده اما همواره ترجیح داده است سکوت کند. همین سکوت و انکار جمعی، به اندازه خود هیولا، مخرب و ویرانگر است. شر در جهان رمان استیون کینگ، صرفاً بیرونی نیست، بلکه در ساختارهای اجتماعی، روابط قدرت و نهادهای انسانی نیز حضور دارد. از همین‌رو، «آن» داستانی است درباره ترس، اجتماع و حافظه جمعی؛ اثری که وحشت را با تجربه‌های مشترک رشد، دوستی و فقدان پیوند می‌زند. در نهایت، «آن» فراتر از یک رمان ترسناک صرف عمل می‌کند. کینگ با خلق روایتی عمیق و چندلایه، ما را با حقیقتی انکارناپذیر روبه‌رو می‌سازد: تاریکی، چه در جهان بیرون و چه در درون انسان، گریزناپذیر است و تنها از رهگذر یادآوری، همبستگی و شجاعت جمعی می‌توان با آن مقابله کرد. ماندگاری این اثر نه در هیولاهایش، بلکه در توانایی‌اش برای افشای لایه‌های پنهان ترس و انسانیت نهفته است.