کتاب مجموعه اشعار نیما یوشیج (جیبی) اثر نیما یوشیج، انتشارات نیلوفر

علی اسفندیاری، که با نام هنری نیما یوشیج شناخته می‌شود، بنیان‌گذار و پدر شعر نوی فارسی و از چهره‌های برجستهٔ داستان‌نویسی و نمایش‌نویسی ایران است. شهرت اصلی او به سبب درخشش نامش به‌عنوان شاعری نوآور است که در دورانی که پیشرفت در شعر فارسی متصور نبود، با جسارت، قالب‌های سنتی و کهن شعر پارسی را به چالش کشید و صفحه‌ای تازه در تاریخ ادبیات ایران گشود. نیما یوشیج سال‌های بسیاری از عمر خود را صرف خلق و تثبیت این قالب نوین کرد. او همچون دیگر نوآوران بزرگ جهان، با موافقت و مخالفت‌های فراوانی روبه‌رو بود. مسیر تحول شعری نیما مرحله‌به‌مرحله پیش رفت؛ ابتدا در چارچوب قالب‌ها و مفاهیم سنتی شعر فارسی سرود، سپس با حفظ ساختار کهن اما پرداختن به مضامین نو، به تجربه‌گری روی آورد و در نهایت، از دل همان قالب‌های کهن، زایش شعر نوی فارسی را رقم زد؛ شعری که هم در ساختار و هم در محتوا، دگرگونی بنیادینی پدید آورد. نیما یوشیج شاعری پرکار و خستگی‌ناپذیر بود و در طول سالیان فعالیت هنری خود اشعار بسیاری آفرید. با این حال، پس از درگذشت او، آثارش به‌صورت پراکنده باقی ماند و برخی از نسخه‌های دست‌نویسش از میان رفت. در این میان، سیروس طاهباز، نویسنده و مترجم برجستهٔ ایرانی و از دلبستگان نیما، مأموریت گردآوری آثار او را به همراه چند تن از نزدیکانش بر عهده گرفت. سرانجام، مجموعهٔ کامل اشعار نیما یوشیج با همکاری انتشارات نگاه منتشر شد. از دفترهای معروف این مجموعه می‌توان به «امید پلید»، «گل مهتاب»، «خواب زمستانی»، «من لبخند»، «مرغ غم»، «چشمهٔ کوچک»، «از ترکش روزگار»، «خانوادهٔ سرباز»، «مثنوی رنگ‌پریده»، «پانزده سال گذشت» و «خوشی من» اشاره کرد. این آثار، همچون گنجینه‌ای ارزشمند، مسیر تحول شعر فارسی را از سنت تا نوگرایی به‌روشنی ترسیم می‌کنند و میراث ماندگار نیما یوشیج را در ادبیات معاصر ایران جاودانه ساخته‌اند.