کتاب مجموعه‌ اشعار نیما یوشیج (جلد سخت) اثر نیما یوشیج، ترجمه عبدالعلی عظیمی، انتشارات نیلوفر

کتاب «مجموعه‌ اشعار نیما یوشیج» با مقدمه و تدوین عبدالعلی عظیمی منتشر شده است. این اثر برای نخستین‌بار در سال ۱۳۸۴ و در قالب قطع رقعی به چاپ رسید. پس از مدتی، انتشارات نیلوفر نسخه‌ای در قطع جیبی از آن نیز منتشر کرد. کتاب حاضر شامل تمامی اشعار نیما یوشیج، به‌جز مجموعه‌ی اشعار طبری اوست. به گفته‌ی عبدالعلی عظیمی، انتشار اشعار طبری بدون ترجمه‌ی فارسی، برای خواننده سودمند نیست و درک کامل از آثار نیما را دشوار می‌سازد. نیما یوشیج، چنان‌که در نامه‌هایش آمده، همواره نگران بود که میراث ادبی‌اش پس از مرگ به‌درستی معرفی و عرضه نشود. با وجود وصیتی که از خود بر جای گذاشت، پس از درگذشت او و حتی پس از استاد معین، هیچ‌کس گردآوری و انتشار کامل آثارش را بر عهده نگرفت. در دهه‌ی شصت مجموعه‌ی دیگری از اشعار او فراهم شد، اما آن نسخه نواقص فراوانی داشت و منتقدانی چون هوشنگ گلشیری آن را به چالش کشیدند. عبدالعلی عظیمی با صرف یک سال و نیم زمان، به تدوین دقیق این مجموعه پرداخت و کاستی‌های آثار پیشین را برطرف کرد تا تصویری روشن‌تر از شعر نیما ارائه دهد. نیما یوشیج با سرودن منظومه‌ی «افسانه»، پایه‌گذار شعر نو فارسی شد. شعر نو، گونه‌ای از شعر مدرن است که در تقابل با شعر کلاسیک فارسی قرار دارد. این نوع شعر دیگر از وزن و قافیه‌ی سنتی پیروی نمی‌کند و به قالب‌هایی چون شعر نیمایی، شعر سپید و موج نو تقسیم می‌شود. زبان شعر نو، زبانی برگرفته از زندگی روزمره و مفاهیم نوین جامعه است. واژه‌ی «شعر نو» را خود نیما یوشیج برای سبک هنری خویش برگزید. منتقدان، اشعار او را دارای ساختاری نمادین می‌دانند و او را هم‌سنگ شاعران برجسته‌ی مکتب سمبولیسم در جهان به‌شمار می‌آورند.