کتاب پیش از زوال مهربانی اثر توشیکازو کاواگوچی، ترجمه سامره عباسی، انتشارات نشر مون

ادراک انسان ماهیتی ذهنی دارد؛ لحظات ناخوشایند در ذهن او طولانی‌تر جلوه می‌کنند، در حالی‌ که لحظات لذت‌بخش به‌سرعت سپری می‌شوند. در پنجمین جلد از مجموعه‌ی پرفروش و محبوب «پیش از آن‌که قهوه سرد شود» بار دیگر به کافه‌ای مرموز در شهر توکیو بازمی‌گردیم؛ جایی که مشتریان با قلب‌هایی سرشار از امید و آرزو وارد می‌شوند، به این امید که فرصتی برای سفر به گذشته بیابند. بااین‌حال، تنها یک قانون وجود دارد: باید پیش از آن‌که قهوه‌شان سرد شود، به زمان حال بازگردند. این کتاب که بسیاری آن را تأثیرگذارترین اثر در مجموعه می‌دانند، روایت چهار مهمان تازه است که هر یک با داستانی خاص پا به کافه‌ی فونیکولی فونیکولا می‌گذارند: پدری که روزی به دخترش اجازه‌ی ازدواج نداد، زنی که نتوانست شکلات ولنتاینش را به مرد مورد علاقه‌اش تقدیم کند، پسری که آرزو دارد لبخندش را به پدر و مادرِ طلاق‌گرفته‌اش نشان دهد، و زنی که کودکی بی‌نام را در آغوش گرفته است. همه‌ی آن‌ها در جست‌وجوی آرامش و رستگاری‌اند؛ می‌خواهند فرصتی دوباره برای جبران اشتباهات گذشته بیابند تا بتوانند با روحی التیام‌یافته و قلبی سبک، به زندگی ادامه دهند. از دل متن کتاب آمده است: انسان‌ها همواره در زندگی دچار تزلزل می‌شوند و هیچ تصمیمی قادر نیست آن‌ها را به‌طور کامل از شک و تردید رها کند. شک، همچون فردی دوم در قلب انسان ساکن است. در کارتون‌ها، اغلب فرشته و شیطان درون به تصویر کشیده می‌شوند؛ هر دو از صمیم قلب سخن می‌گویند. در درون مگومی نیز دو سوی متضاد از وجودش در جدالی پیوسته‌اند.