کتاب ما هماهنگ شده‌ایم اثر کای اشتریتماتر، ترجمه مسعود یوسف حصیرچین، انتشارات ققنوس

پیشرفت بی‌سابقۀ فناوری، ابزار و زمینه‌ای قدرتمند برای گسترش کنترل و سرکوب در چین فراهم کرده است. امروزه با استفاده از فناوری‌های شناسایی چهره و صدا، ردیابی از طریق جی‌پی‌اس، تحلیل داده‌های عظیم توسط ابررایانه‌ها، شنود تماس‌های تلفنی، نظارت بر استفاده از اپلیکیشن‌ها و میلیون‌ها دوربین امنیتی با کیفیت بسیار بالا، تقریباً هیچ فعالیتی از دید مقامات پنهان نمی‌ماند و شهروندان چینی عملاً زیر نظارت دائمی قرار دارند. تراکنش‌های تجاری، از سفارش غذا و خریدهای آنلاین گرفته تا تبادلات مالی، همراه با اطلاعات زیست‌سنجی و فعالیت کاربران در شبکه‌های اجتماعی، همگی در پایگاه‌داده‌های عظیمی ذخیره و تحلیل می‌شوند. دوربین‌های نظارتی، چنان پیشرفته‌اند که قادرند در میان جمعیتی ۶٠ هزار نفره در ورزشگاه، چهرۀ یک فرد خاص را شناسایی کنند. این فناوری‌ها با اسکن چهره و حتی بررسی شیوه‌های راه رفتن، هر حرکت شهروندان را دنبال می‌کنند. در چارچوب سامانۀ اعتبار اجتماعی جدید چین، برای رفتار مناسب شهروندان امتیازاتی در نظر گرفته می‌شود. افرادی که امتیاز پایین‌تری کسب کنند، ممکن است از حقوق و فرصت‌های اجتماعی متعددی محروم شوند؛ از جمله خرید بلیت هواپیما یا قطار تندرو، استخدام در برخی مشاغل یا ثبت‌نام فرزندانشان در مدارس معتبر. به این ترتیب، نظارت دیجیتال به ابزاری برای کنترل اجتماعی گسترده‌تر تبدیل شده است. تمامیت‌خواهی دیجیتال در چین تنها با توان داخلی این کشور شکل نگرفته، بلکه حاصل همکاری و همدستی شرکت‌ها و دولت‌های غربی نیز هست؛ همان‌هایی که برای بهره‌برداری از بازار عظیم چین، چشم بر پیامدهای اخلاقی و انسانی این همکاری بسته‌اند. در حالی که دولت‌های جهان بر سر جنگ‌های تجاری و تعرفه‌ها مناقشه می‌کنند، حزب کمونیست چین quietly تلاش‌های خود را برای صادرات فناوری‌های نظارتی به سایر کشورها – حتی ایالات متحده – گسترش می‌دهد. تصویری که از زندگی در چنین جامعه‌ای ترسیم می‌شود، هولناک و هشداردهنده است؛ تصویری از جهانی که در آن به نام امنیت ملی، آزادی‌های فردی قربانی می‌شوند و حریم خصوصی انسان‌ها در معرض تهدیدی دائمی قرار می‌گیرد. این واقعیت نه‌تنها بازتاب وضعیت امروز چین، بلکه زنگ خطری برای آینده‌ای است که ممکن است در هر نقطۀ جهان تکرار شود.