کتاب من باهوش هستم! اثر جوری جان، ترجمه آناهیتا حضرتی کیاوندانی، انتشارات پرتقال

کلوچه‌ی شیرینِ داستان ما همیشه با خود فکر می‌کرد که باهوش نیست و هیچ استعدادی ندارد. اما روزی خانم معلم در کلاس اعلام کرد که برای جلسه‌ی بعد باید هرکسی چیزی تازه خلق کند. همین حرف جرقه‌ای در ذهن کلوچه روشن کرد. او شروع به امتحان کردن کارهای مختلف کرد؛ یک‌بار نقاشی کشید، بار دیگر شعر گفت و حتی تلاش کرد چیزی بسازد، اما هیچ‌کدام آن‌طور که می‌خواست نتیجه نداد. کلوچه کمی ناامید شد، اما درست در همان لحظه فکری تازه در ذهنش جرقه زد؛ شاید هرکسی باید کشف کند در چه کاری توانایی بیشتری دارد و بعد برای رسیدن به بهترین خودش تلاش کند. راستی، تو چه فکر می‌کنی؟ چطور می‌توانی بهترینِ خودت باشی؟ شاید نخستین قدم همین باشد که بفهمیم برای چه کاری ساخته‌ایم و با دل‌وجان در همان مسیر پیش برویم. موافقی؟