کتاب طاعون اثر آلبر کامو، ترجمه حسین کاظمی یزدی، انتشارات کارگاه فیلم و گرافیک سپاس

رمان «طاعون» اثر آلبر کامو، روایتگر شیوع یک بیماری مرگبار در شهری به نام اوران، واقع در الجزایر است. داستان از جایی آغاز می‌شود که در ماه آوریل هزاران موش آلوده به بیماری، یکی پس از دیگری می‌میرند. این رویداد هولناک، ابتدا تنها هراسی سطحی در میان مردم ایجاد می‌کند، اما به‌تدریج با افزایش شمار تلفات، روزنامه‌ها و جراید بر ضرورت انجام اقدامی فوری تأکید می‌کنند. سرانجام، مقامات دولتی دستور می‌دهند موش‌ها به‌صورت روزانه جمع‌آوری و سوزانده شوند. کمی بعد از این وقایع، «میشل»، دربان ساختمانی که دکتر «ریو» در آن کار می‌کند، به تب شدیدی مبتلا شده و جان خود را از دست می‌دهد. با مرگ او و بروز چندین مورد مشابه، یکی از همکاران دکتر ریو به نام «کاستل» به این نتیجه می‌رسد که بیماری مذکور در واقع طاعون است. از این لحظه، مبارزه‌ای دشوار میان دکتر ریو و کاستل با بی‌اعتنایی و انکار مقامات رسمی و دیگر پزشکان آغاز می‌شود؛ چرا که آنان از پذیرش واقعیت و اتخاذ تصمیمی قاطع برای مهار بیماری سر باز می‌زنند. تنها زمانی که گسترش بیماری دیگر قابل‌انکار نیست و مرگ در سراسر شهر سایه می‌افکند، مقامات ناچار به اجرای تدابیر بهداشتی سخت‌گیرانه می‌شوند و شهر به‌طور کامل قرنطینه می‌گردد. رمان «طاعون» ـ برخلاف نظر خود کامو که تمایلی به طبقه‌بندی اثر در چارچوب فلسفی خاصی نداشت ـ معمولاً اثری کلاسیک در حوزه‌ی هستی‌گرایی به شمار می‌آید. لحن راوی با جمله‌هایی ساده اما چندلایه و داستانی تمثیلی، ذهن خواننده را به سوی پرسش‌های وجودی و آگاهی انسانی می‌کشاند. این ویژگی‌ها یادآور فضای آثار کافکا، به‌ویژه رمان «محاکمه» است، جایی که اضطراب، بی‌پناهی و جدال انسان با پوچی، در متن داستان تنیده شده است.