کتاب بهار ایتالیا اثر امانوئل ربلس، ترجمه عباس پژمان، انتشارات نگاه

کتاب «بهار ایتالیا» اثر امانوئل ربلس، نویسنده‌ی الجزایری-فرانسوی و عضو آکادمی گنکور، از برجسته‌ترین رمان‌های تاریخی-جنگی اواخر قرن بیستم به‌شمار می‌آید. این اثر که بر پایه‌ی تجربه‌های شخصی ربلس در کمپین ایتالیا طی جنگ جهانی دوم نوشته شده، از نظر روایی و محتوایی تصویری عمیق و انسانی از جنگ ارائه می‌دهد. رویدادهای رمان در بهار سال ۱۹۴۴ و در ایتالیای اشغال‌شده به‌دست نیروهای آلمانی جریان دارد؛ زمانی که پایان جنگ نزدیک است، اما ناامنی، تعقیب و خشونت همچنان بر زندگی روزمره سایه انداخته است. محور اصلی روایت بر زندگی «ژاک سُنت-روز»، خلبان فرانسوی یک بمب‌افکن، متمرکز است. او در جریان مأموریتی هوایی زخمی می‌شود و پس از سقوط هواپیما در خاک ایتالیا، به یاری روستاییان و اعضای جنبش مقاومت جان سالم به در می‌برد. ژاک مدتی در انباری پنهان می‌شود و سپس با وجود خطر فراوان، تحت درمان قرار می‌گیرد. بخش مهمی از ساختار رمان به انتقال مخفیانه‌ی او با مدارک جعلی به شهر رم اختصاص دارد؛ سفری پُر‌مخاطره که مسیر حرکت قهرمان را از روستاهای کوچک تا پایتخت اشغال‌شده دنبال می‌کند. این مسیر بستر دیدار ژاک با چهره‌های گوناگون مقاومت، پزشکان، هنرمندان و مردم عادی را فراهم می‌آورد و لایه‌های مختلف زندگی انسان در دل جنگ را آشکار می‌سازد. «بهار ایتالیا» از نظر ساختار، ترکیبی از روایت ماجراجویانه‌ی جنگی و توصیف‌های دقیق از زندگی روزمره در دوران اشغال است. شخصیت‌های فرعی همچون مجسمه‌ساز ایتالیایی یا زنانی که در روند داستان ظاهر می‌شوند، نقشی اساسی در گسترش ایده‌های رمان دارند. آنان نماینده‌ی تلاش بشر برای حفظ معنا، هنر و احساسات انسانی در جهانی هستند که ویرانی و مرگ آن را دربر گرفته است. تضاد میان طبیعت بهاری، خیابان‌های رم و فضای هنری با صحنه‌های تعقیب، بازداشت و تهدید دائمی نازی‌ها، یکی از ویژگی‌های برجسته‌ی اثر است. ایده‌ی محوری کتاب «بهار ایتالیا»، نمایش هم‌زمان خشونت جنگ و تداوم زندگی است. ربلس با نگاهی انسانی و بدور از داوری یا شعار، نشان می‌دهد که حتی در زمانه‌ای که تاریخ با شتابی سهمگین می‌گذرد، انسان همچنان در جست‌وجوی عشق، زیبایی و امید باقی می‌ماند. این رمان در کنار دیگر آثار ایتالیامحور نویسنده، جایگاهی درخور در ادبیات جنگ جهانی دوم دارد و نمونه‌ای ارزنده از روایت‌هایی است که جنگ را نه تنها یک رویداد نظامی، بلکه تجربه‌ای انسانی، چندلایه و ماندگار به تصویر می‌کشند.