کتاب ازو و بوطیقای سینما اثر دیوید بوردول، ترجمه روبرت صافاریان، انتشارات مرکز

یاسوجیرو اوزو، فیلم‌ساز و فیلمنامه‌نویس برجسته ژاپنی، فعالیت هنری خود را در دوران سینمای صامت آغاز کرد. اساسی‌ترین مضامینی که اوزو در آثارش به آن‌ها می‌پرداخت، خانواده و ازدواج بود؛ به‌ویژه روابط میان نسل‌های مختلف که از مهم‌ترین دغدغه‌های شخصی و هنری او به شمار می‌رفت. اوزو در سبک فیلم‌سازی خود رویکردی کاملاً متفاوت از سینمای هالیوود در پیش گرفت. او به‌صورت آگاهانه قواعد متداولی مانند «خط فرضی ۱۸۰ درجه» را رعایت نمی‌کرد و ساختارهای روایی آثارش با ساختارهای رایج هالیوود تفاوت چشمگیری داشت. همین نوآوری‌ها باعث شد تا سینمای اوزو در میان پژوهشگران و علاقه‌مندان سینما جایگاهی ویژه پیدا کند. در دو دهه‌ی گذشته، یاسوجیرو اوزو موفق به کسب اعتبار و شهرتی بین‌المللی شده است. او در این سال‌ها جوایز متعددی را از جشنواره‌های جهانی دریافت کرده و امروز به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین فیلم‌سازان تاریخ سینمای ژاپن و جهان شناخته می‌شود. دیوید بوردول، نظریه‌پرداز برجسته سینما، در کتاب «اوزو و بوطیقای سینما» با ترکیب اطلاعات زندگی‌نامه‌ای و تحلیل‌های زیبایی‌شناسانه، برداشت رایج از اوزو به‌عنوان صنعتگری سنت‌گرا در سینمای ژاپن را به چالش می‌کشد. او در این اثر، ماهیت زیبایی‌شناسی و کارکردهای فرهنگی سینمای اوزو را با دقت بررسی می‌کند و نگاهی تازه به جایگاه او در تاریخ سینما ارائه می‌دهد. کتاب «اوزو و بوطیقای سینما» نه تنها اثری درباره‌ی یاسوجیرو اوزو، بلکه تحلیلی عمیق از «بوطیقای سینما» به‌طور کلی است. نویسنده‌ی این اثر، دیوید بوردول، همان نظریه‌پردازی است که کتاب‌های «هنر سینما» و «تاریخ سینما»ی او از منابع مهم و مرجع در مطالعات سینمایی محسوب می‌شوند. فصل‌های کتاب شامل مباحثی چون «کارنامه»، «بسترها»، «ماده»، «ساختارها»، «تنگناها»، «شگردها»، «به‌سوی هنجارهای درونی»، «آزادی و نظم»، «بالش‌ها و پرده‌ها»، «کاربردها و اثرات»، «جدول داده‌های کمی فیلم‌های اوزو» و «فیلم‌شناسی یاسوجیرو اوزو» است. این اثر مرجعی ارزشمند برای شناخت دقیق‌تر از سینمای شاعرانه و درعین‌حال مینیمالیستی اوزو به شمار می‌آید.