کتاب اسپینوزا و ما اثر آنتونیو نگری، ترجمه فواد حبیبی، انتشارات ققنوس

آنتونیو نگری، یکی از برجسته‌ترین پژوهشگران معاصر دربارهٔ باروخ اسپینوزا و میراث‌دار فکری او، در کتاب «اسپینوزا و ما» شرحی روشن و گویا از استدلال‌های پیچیده‌ی این فیلسوف و تحلیلی قانع‌کننده از علت ماندگاری و محبوبیت اندیشه‌هایش تا امروز ارائه می‌دهد. نگری در پاسخ به بازگشت علاقه‌ی جهانی به تفکر اسپینوزا و ظرفیت کاربردی اندیشه‌ی او در مسائل معاصر جهان، جایگاه ویژه‌ی این متفکر را در عرصه‌های سیاست، فلسفه و رشته‌های میان‌رشته‌ای برجسته می‌سازد. او از درک خود از اسپینوزا به‌عنوان فیلسوفی پسامدرنیست اولیه یا اندیشمندی که با ظهور اندیشه‌ی پست‌مدرن بار دیگر در زمانه‌ی ما معاصر شده است، دفاع می‌کند. نگری نظریه‌های اسپینوزا را با جریان‌های جدید فلسفه‌ی سیاسی، به‌ویژه با «الهیات سیاسی» کارل اشمیت و مباحث تاریخ فلسفه در ارتباط قرار می‌دهد و استدلال می‌کند که اسپینوزا را باید از چهره‌های کلیدی «روشنگری رادیکال» دانست. نگری با معرفی اسپینوزا به‌عنوان روشنفکری انقلابی و معاصر، نقدهای فیلسوفان بزرگ قرن بیستم از جمله ژاک دریدا، آلن بدیو و جورجیو آگامبن را بررسی کرده و در نهایت دیدگاه آنان را به چالش می‌کشد. اگر از علاقه‌مندان به آثار آنتونیو نگری در حوزه‌ی مارکسیسم خودمختار، دموکراسی رادیکال یا همکاری‌های او با مایکل هارد هستید، مطالعه‌ی کتاب «اسپینوزا و ما» و به‌ویژه چندین مقاله‌ی کلیدی آن به‌شدت توصیه می‌شود. نقش اسپینوزا و گستره‌ی اندیشه‌ی آنتونیو نگری در کتاب «اسپینوزا و ما» در وهله‌ی نخست در هاله‌ای از ابهام قرار دارد، اما با ژرف‌نگری می‌توان دید که جوهره‌ی اصلی اندیشه‌ی نگری در این فضای مه‌آلود به زیبایی و درخشندگی تمام آشکار می‌شود.