کتاب انگار خودم نیستم اثر یاسمن خلیلی فرد، انتشارات ققنوس

«انگار خودم نیستم» روایت آدم‌هایی است که در گذر زندگی، خودِ واقعی‌شان را گم کرده‌اند و آن‌قدر از «منِ درونی» خود فاصله گرفته‌اند که دیگر قادر به شناسایی خویش نیستند. این رمان با چند راوی شکل می‌گیرد و با بازگویی رویدادهایی از گذشته و حال، میان‌پرده‌هایی از زندگی شخصیت‌هایش را به یکدیگر پیوند می‌دهد تا در نهایت، پازل شخصیتی آنان تکمیل شود. کتاب «انگار خودم نیستم» در سبک رئالیستی نوشته شده و بر پایه رخدادها، گفت‌وگوها و اتفاقاتی استوار است که کاملاً با جریان زندگی روزمره انسان‌های معاصر هم‌خوانی دارد. نویسنده در این اثر به دنبال روایت وقایع غیرواقعی یا دور از ذهن نیست، بلکه هدف او نمایش روزمرگی‌هایی است که به‌تدریج انسان‌ها را دگرگون می‌کند؛ دگرگونی‌هایی در میان آدم‌هایی از جنس طبقه متوسط جامعه مدرن ایران. در «انگار خودم نیستم»، سه خانواده ایرانی در مرکز روایت قرار دارند. نخست، لعیا و کامروز که فاصله ناشی از مهاجرت لعیا، رابطه‌شان را با چالش‌ها و دردهای فراوانی روبه‌رو کرده است. دوم، نازنین و مسعود که در میانه تصمیم به جدایی، از دست دادن فرزندشان غمی سنگین‌تر بر دوششان نهاده و آنان را ناگزیر کرده تا در کنار هم بمانند و بار این اندوه مشترک را تحمل کنند. سومین زوج، علیرضا و کتی هستند که وجود فرزندی از ازدواج پیشین علیرضا زندگی مشترکشان را تحت تأثیر قرار داده و احساساتشان را دستخوش تعارض کرده است. جریان داستان، دگرگونی روانی و روحی هر یک از شخصیت‌ها را به‌تدریج آشکار می‌سازد تا جایی که هیچ‌کدام خود را همان آدم پیشین نمی‌دانند. «یاسمن خلیلی‌فرد» در این اثر با نگاهی دقیق به روان‌شناسی انسان و تحلیل عناصر اجتماعی، تحولات رفتاری و تغییر نگرش شخصیت‌ها را در بستر قصه‌ای واقع‌گرا بررسی می‌کند. او در رمان «انگار خودم نیستم» نگاهی ویژه به زندگی زنان ایرانی دارد و با ظرافتی قابل‌توجه، دغدغه‌ها، چالش‌ها و فشارهای روانی آنان را در جامعه امروز به تصویر می‌کشد. این کتاب، نه فقط داستانی از زندگی سه خانواده، بلکه بازتابی از بحران هویت و تلاش انسان معاصر برای بازشناسی خود در دل مناسبات اجتماعی و عاطفی پیچیده است.