کتاب دیروز در هتل کلارندون اثر نیکول بروسارد، ترجمه شیرین سرمست، انتشارات شالگردن

کتاب «دیروز در هتل کلارندون» نوشته نیکول بروسار، نویسنده فرانسوی-کانادایی برجسته و یکی از صدای‌های پیشرو در ادبیات فمینیستی و تجربی کانادا، اثری فلسفی-ادبی است که در هتل کلارندون شهر کبک، فضایی موقت و پر از ابهام، به‌عنوان قلب داستان، جمع‌آوری‌کننده‌ی چهار زن با تاریخ‌های شخصی پیچیده می‌شود. این رمان، که در پنج بخش با ساختاری غیرخطی و لحنی شاعرانه-نمایشنامه‌گونه نوشته شده، به‌طور گسترده به بررسی تداخل گذشته و حال، زندگی و مرگ، خلاقیت و ویرانی می‌پردازد. شخصیت اصلی، کارلا کارلسون، نویسنده‌ای در حال تلاش برای تکمیل رمانش، در این هتل به‌عنوان نقطه‌ی عطف زندگی‌اش، با سه زن دیگر مواجه می‌شود که هر کدام درگیر مسائلی مانند هویت، تاریخ، و رابطه‌ی پیچیده‌ی انسان با هنر هستند. بروسار با استفاده از سبکی نوآورانه، جملاتی که گاه به‌صورت جستارهای پراکنده و تأملات شخصی نوشته شده‌اند، و ترکیبی از زبان شاعرانه و نمایشنامه‌گونه، به‌طور غیرمستقیم به چالش‌های انسانی در برابر سرگردانی در زمان و فضای میانه‌ی زندگی می‌پردازد. هتل کلارندون، به‌عنوان فضایی موقت و میانه، نمادی از «فضای لیمینال» (میانه) است که در آن، شخصیت‌ها در لحظه‌ای از تغییر و تجدید نامیده می‌شوند، جایی که گذشته‌ها به‌عنوان سایه‌هایی در پس‌زمینه، و حال، به‌عنوان یک سفر درونی، در هم می‌آمیزند. بروسار با ترکیبی از تحلیل‌های فلسفی، توصیف‌های احساسی، و ساختاری که شبیه به یک تابلوی نقاشی یا قطعه‌ی موسیقی است، به خواننده یادآوری می‌کند که «زندگی، نه‌تنها یک مسیر خطی است، بلکه یک پویایی از لایه‌هایی است که در هم می‌آمیزند و به‌طور مداوم تغییر می‌کنند». این اثر، با وجود سادگی ساختار، پر از لایه‌های معنایی است و به‌عنوان یکی از مهم‌ترین اثرهای ادبیات کانادایی معاصر، همچنان مورد توجه نقدگران و خوانندگان قرار دارد. برای علاقه‌مندان به ادبیاتی که از زاویه‌ی انسانیت، هویت، و تغییر، نگاه می‌کند، «دیروز در هتل کلارندون» نه‌تنها یک کتاب، بلکه یک سفر روحانی است که به ما می‌آموزد که «در هر لحظه‌ی میانه، زندگی می‌تواند دوباره شروع شود».سوالتوضیح