کتاب رمان‌های شاهنامه اثر ابوالقاسم فردوسی، انتشارات خانه ادبیات

همه از قد و بالای رعنا، بازوان کلفت، گردن ستبر، پنجه‌های نیرومند و شانه‌های پهن رستم در شگفت بودند. رستم هرگز در هیچ زمینه‌ای با هم‌سن‌وسالان خود برابری نمی‌کرد. او در قد، بالابلندتر، در سینه، فراخ‌تر، در بازوان، نیرومندتر و در چهره، زیباتر از همه بود. با این‌همه، رستم نمی‌دانست با این برتری چشمگیر خود چه کند. در برابر نگاه‌های پرتحسین مردان و زنان سرزمینش و چشمان دلداده‌ی دخترکان، سرگردان مانده بود که چه رفتاری در پیش گیرد. نه می‌توانست با هم‌سالانش به تفریح و بازی چوگان بپردازد و نه اسبی می‌یافت که تاب نیروی بازوان او را داشته باشد. در چنین حالی، این همه توان و برتری چه سودی داشت جز آنکه روزی «رستم سپهسالار سپاهیان ایران» شود؟ کتاب «رستم سپهسالار سپاهیان» روایت پهلوانی از دیار سیستان است که برای دفاع از میهنش آماده می‌شود. اما پرسش اصلی اینجاست که چرا افراسیاب، به‌جای آنکه از نام رستم به هراس افتد، او را جوانی بی‌دانش می‌خواند و در اندیشه‌ی حمله به ایران است؟