کتاب نشانه‌شناسی نظریه و عمل اثر فرزان سجودی، انتشارات علم

از نظریۀ نام‌گذاری افلاطون تا مباحثی که سوسور دربارهٔ نشانهٔ زبانی و دلالت مطرح می‌کند و همچنین تحولاتی که در قالب پساساختارگرایی پدید آمد و دیدگاه‌های دریدا نمایندگی آن است، همگی به مسئله‌ای بنیادین بازمی‌گردند: رابطۀ میان زبان و جهان، یا زبان و شناخت جهان. تمامی پاسخ‌های ارائه‌شده تلاشی بوده است برای توضیح اینکه زبان، به‌عنوان نظامی بازنمودی، چگونه امکان برقراری ارتباط میان انسان‌ها را دربارهٔ جهان و رویدادهای آن فراهم می‌سازد، بار معنایی خود را از کجا به دست می‌آورد و به چه نحو یک نشانه می‌تواند به چیزی دلالت کند؛ مفهومی که نه‌تنها اشیای عینی، بلکه احساسات، عواطف، خیال و دیگر تجربه‌های انسانی را نیز دربرمی‌گیرد. در عین‌حال، دریافت‌کننده یا مخاطب می‌تواند واقعیت دلالت را دریابد، حتی اگر این فرایند به قطعیت نینجامد. مطالب یادشده بخشی از مقاله‌ای است که در آن ابتدا دیدگاه‌های سوسور دربارۀ دلالت شرح داده شده، سپس به نظریات پیرس پرداخته شده و در ادامه تحول این دیدگاه‌ها در بستر پساساختارگرایی، به‌ویژه در اندیشه‌های دریدا، بررسی می‌شود. این مجموعه در مجموع دربرگیرندۀ مقالاتی در حوزهٔ نشانه‌شناسی، چه در سطح نظریه و چه در عرصۀ عمل، است.