کتاب گزیده مقالات اساسی کایه دو سینما اثر جیم هیلیر، ترجمه کاظم فیروزمند، انتشارات بان

«کایه دو سینما» معتبرترین و تأثیرگذارترین مجله سینمایی جهان است که تا امروز منتشر شده است. مجموعه‌ای کامل از نوشته‌های این نشریه به زبان انگلیسی مدت‌ها پیش به پایان رسیده، اما گزیده‌هایی که در این جلد گردآوری شده‌اند، مربوط به نخستین دهه پربار و رنگارنگ سال‌های ۱۳۳۰ تا ۱۳۳۸ میلادی (۱۹۵۱ تا ۱۹۵۹) هستند؛ دوره‌ای که گروهی از فرمالیست‌های جوان با دیدگاه‌های تازه و جسور خود درباره سینمای بین‌المللی ـ به‌ویژه آمریکایی، ایتالیایی و فرانسوی ـ دنیای نقد فیلم را دگرگون کردند. این نویسندگان با دفاع از فیلم‌های پرطرفدار آمریکایی، پرداختن به ژانرهایی چون وسترن و هیجان‌انگیز، و توجه به زیبایی‌شناسی فناوری‌های نوینی مانند CinemaScope، بر اهمیت میزان سن صحنه در کنار محتوای موضوعی تأکید کردند و بدین‌وسیله نگرش‌های سنتی و محافظه‌کارانه نقد آنگلوساکسون را به چالش کشیدند. آنان کار فیلم‌سازانی چون هوارد هاکس، آلفرد هیچکاک و نیکلاس ری را از منظر نظریه‌ای نو با عنوان «کارگردان به‌مثابه نویسنده» یا همان «مولف» بررسی کردند؛ دیدگاهی که در زمان خود انقلابی محسوب می‌شد. در این میان، سینمای ایتالیا و به‌ویژه آثار روبرتو روسلینی، مباحث داغی درباره واقع‌گرایی را برانگیختند و موجب تغییر جهت نقد سینمایی از تمرکز بر محتوا به سوی سبک و فرم شدند. نقدهای مربوط به سینمای فرانسه نیز جایگاه ویژه‌ای دارند، زیرا بسیاری از نویسندگان و نظریه‌پردازان فعال در مجله ـ از جمله ژان‌لوک گدار، فرانسوا تروفو، اریک رومر، ژاک ریوت و کلود شابرول ـ بعدها به کارگردانان برجسته و چهره‌های شاخص موج نوی فرانسه تبدیل شدند. متن‌های این فیلم‌ها که زیر نظر «مؤسسه فیلم بریتانیا» ترجمه شده‌اند، در اغلب موارد هرگز پیش‌تر به زبان انگلیسی منتشر نشده بودند. جیم هیلیر آن‌ها را در قالب بخش‌های موضوعی تنظیم کرده و برای هر بخش و کل مجموعه، مقدمه‌هایی تحلیلی نوشته است. این مقاله‌ها، نقدها، گفت‌وگوها و مباحث پرتأمل، اندیشه‌های کلیدی دهه ۱۳۳۰ خورشیدی (۱۹۵۰ میلادی) را نه به‌عنوان گزاره‌هایی قطعی، بلکه به‌صورت دیدگاه‌هایی پویـا، انتقادی، سازنده و گاه متناقض آشکار می‌کنند؛ دیدگاه‌هایی که مسیر تفکر انتقادی درباره سینما را برای همیشه دگرگون ساختند.