کتاب حکایت مرد و دریا اثر مرتضی اسماعیلی سهی، انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان

علم و دانایی زمانی سودمند و ارزشمند است که به دگرگونی رفتار انسان در مسیر نیکی، اخلاق‌پسندی و تعالی درونی بینجامد. بااین‌حال، گاه دانش و اطلاعات تنها به‌صورت باری سنگین بر دوش انسان باقی می‌ماند، بی‌آن‌که سودی برای او یا دیگران به همراه داشته باشد. چنین علمی، که فاقد اثر و کارکرد واقعی است، در بسیاری از موارد موجب خودپسندی و خودبینی فرد می‌شود و او را از حقیقت و فروتنی دور می‌سازد. در لحظه‌های دشوار زندگی، این‌گونه دانش سطحی و بی‌ثمر به‌راحتی از انسان جدا می‌شود و وی را تنها و گرفتار در گرداب مشکلات رها می‌کند. داستان این کتاب نیز که برگرفته از یکی از حکایت‌های مثنوی مولوی است، همین مفهوم عمیق را بازتاب می‌دهد و نشان می‌دهد علم حقیقی آن است که در رفتار و منش انسان تجلی یابد، نه آنکه تنها در ذهن و زبان باقی بماند.