کتاب تاریخ ترجمه در ایران اثر عبدالحسین آذرنگ، انتشارات ققنوس

از دوران باستان تا پایان عصر قاجار ویراستار: کامران فانی -    نوشتن تاریخ ترجمه در هر زبان یا کشور، کاری دشوار و پیچیده است که از عهده‌ی یک یا چند فرد به‌تنهایی برنمی‌آید. تا زمانی که تمام آثار ترجمه‌شده ـ‌یا دست‌کم بخش‌هایی از همه‌ی آن‌ها‌ـ به‌وسیله‌ی مقابله‌گرانی مسلط بر هر دو زبانِ مبدأ و مقصد و نیز آشنا با موضوع اثر، با متن اصلی مطابقت داده نشود، و ارزیابی جامع و علمی از مجموع ترجمه‌ها با در نظر گرفتن تمام عوامل مؤثر بر آن‌ها صورت نگیرد، نگارش «تاریخ ترجمه» به معنای واقعی آن امکان‌پذیر نخواهد بود. عبدالحسین آذرنگ، از پژوهشگران برجسته و مطلع تاریخ نشر در ایران، این‌بار به سراغ موضوع تاریخ ترجمه رفته است. «تاریخ ترجمه در ایران» از کهن‌ترین دوران تا عصر معاصر، شاهد شکل‌گیری و گسترش چند جنبش بزرگ ترجمه در دوره‌های مختلف تاریخی بوده است؛ از جمله در زمان ساسانیان، سامانیان، قاجاریان، دهه‌های ۱۳۲۰ تا ۱۳۴۰ خورشیدی و نیز پس از انقلاب ۱۳۵۷. کتاب حاضر پژوهشی گسترده است که تا پایان دوره‌ی قاجار ادامه دارد و در همین نقطه به انتهای بررسی خود می‌رسد. نویسنده تأکید می‌کند که برای تکمیل این مسیر، لازم است تمام ترجمه‌های انجام‌شده از سال ۱۳۰۰ تا ۱۳۵۷ خورشیدی نیز به‌دقت بررسی و ارزیابی شوند تا تاریخ ترجمه پس از قاجار تا پایان دوران پهلوی نیز به‌طور علمی و مستند نگاشته شود. ویراستاری و نظارت محتوایی کتاب «تاریخ ترجمه در ایران» بنا بر درخواست نویسنده، به‌عهده‌ی استاد کامران فانی بوده است. عبدالحسین آذرنگ، محقق و پژوهشگر برجسته‌ی تاریخ نشر ایران، پیش‌تر نیز آثار متعددی در حوزه‌ی تاریخ نشر و کتاب در ایران منتشر کرده و جایگاه مهمی در این زمینه دارد.