کتاب بی‌خبری اثر میلان کوندرا، ترجمه فروغ پوریاوری، انتشارات نشر ثالث

رمان «بی‌خبری» اثر میلان کوندرا، اثری است که ذهن خواننده را مستقیماً درگیر ذهن کاراکترهایش می‌کند و ماجراها را از زاویه دید آنان به تصویر می‌کشد. کوندرا، نویسنده‌ای که پیش‌تر شاهکاری کم‌نظیر چون «هویت» را خلق کرده، در «بی‌خبری» نیز با هنرمندی خاص خود ذهن شخصیت‌های اصلی را با ذهن خواننده درهم می‌آمیزد و او را وارد بازی ذهنی پیچیده‌ای می‌کند. او به‌خوبی می‌داند چگونه با ایجاد پیچ‌وخم‌های روایتی و اتفاقاتی که در لایه‌های پنهان ذهن کاراکترها شکل می‌گیرد، ذهن مخاطب را هدایت و کنترل کند و او را به مسیری ببرد که خود می‌خواهد. جهان داستانی کوندرا همواره متفاوت از دنیایی است که ما در واقعیت می‌شناسیم؛ جهانی چندلایه که در پس ظاهر آرام آن، جریان‌های پنهان و اتفاقات عمیقی رخ می‌دهد. جهانی که با وجود تفاوت‌هایش، برای خواننده بیگانه و ناملموس نیست. رمان «بی‌خبری» که در ایران با نام‌های دیگری چون «آهستگی» و «جهالت» نیز ترجمه شده است، روایت انسان‌هایی است دورافتاده از زادگاه خود؛ همچون ادیسه، قهرمان اسطوره‌ای یونان. شخصیت‌هایی که در بی‌خبری از سرزمین مادری، میان احساس دلتنگی و بی‌تفاوتی سرگردان‌اند. کوندرا در این اثر، مفهوم نوستالژی را با احساس بی‌خبری و سردرگمی ناشی از دوری از وطن درمی‌آمیزد و از خلال آن، معنای تازه‌ای از غربت می‌آفریند. دغدغه‌ها و نگرانی‌های شخصیت‌های اصلی رمان، بازتابی از ذهن و تجربه زیسته خود کوندراست؛ نویسنده‌ای که سال‌ها از وطنش ــ چک ــ دور مانده و با حس گسست و بی‌خبری از زادگاه خو گرفته است. از این رو، «بی‌خبری» نه‌تنها داستان کاراکترهای دورافتاده از کشورشان است، بلکه بازتابی از درونی‌ترین احساسات خود کوندرا و شاید تمامی تبعیدیان چک به شمار می‌رود.