کتاب نامه‌های زندان نلسون ماندلا اثر سم ونتر، ترجمه اکرم ورشوچی فرد، انتشارات نشر کتاب پارسه

این کتاب مجموعه‌ای بیش از دویست نامه از نلسون ماندلا است؛ نامه‌هایی که او در طول سال‌های دشوار زندان خطاب به نزدیکان، دوستان، و همچنین مقام‌ها و مسئولانی نوشت که زندانی‌اش کرده بودند. هر نامه تصویری تازه و عمیق از شخصیتی ارائه می‌دهد که پشت میله‌ها نه تنها مقاوم‌تر، بلکه خردمندتر و کارآزموده‌تر شد. خواننده در بسیاری از این نوشته‌ها، لحن و صدای خود ماندلا را به‌خوبی احساس می‌کند؛ گویی کلمات بر صفحه کاغذ جان گرفته‌اند. مقدمه‌ها و یادداشت‌های کوتاهی که در بخش‌های مختلف کتاب آمده‌اند، با ارائه اطلاعات تاریخی و توضیحاتی مرتبط با محتوای هر نامه، بُعد روشنگرانه مهمی پیدا می‌کنند. این توضیحات به ما نشان می‌دهند که چگونه تجربه زندان نه‌تنها نقشه راه ماندلا را برای مبارزه و پایداری ترسیم کرد، بلکه مسیر شکل‌گیری رهبری متفاوت، کارآمد و شجاعانه او را نیز آشکار ساخت. در میان نخستین نامه‌های کتاب، دو نامه اهمیت ویژه‌ای دارند. یکی خطاب به دبیرکل سازمان «عفو» – که بعدها به نام «عفو بین‌الملل» شناخته شد – و در آن ماندلا از فرستادن ناظر برای حضور در دادگاه نخستین محاکمه‌اش سپاسگزاری می‌کند. نامه دوم به سفیر هلند در آفریقای جنوبی نوشته شده است، درست در شبی که او منتظر اعلام حکم حبس ابد خود بود. چنین نامه‌هایی آغازگر مکاتباتی طولانی در سال‌های حبس ماندلا هستند؛ مکاتباتی که در طول بیست‌وهفت سال زندان ادامه داشت و نشان‌دهنده اراده‌ای خستگی‌ناپذیر در حفظ و گسترش ائتلاف نیروهای پشتیبان جنبش ضد آپارتاید بود. این تلاش‌ها چه در داخل آفریقای جنوبی و چه در سطح بین‌المللی، نقشی اساسی در تداوم مبارزه ماندلا و همراهانش علیه نظام تبعیض نژادی ایفا کرد.