کتاب خمس به صورت مبنا محور اثر علیرضا کریمی، انتشارات شرکت چاپ و نشر بین الملل

کتاب «خمس» تألیف علیرضا کریمی و محمدجواد محمدحسینی، اثری پژوهشی در زمینه خمس درآمدها و مسئلۀ «مال حلالِ مخلوط به حرام» است. این کتاب توسط شرکت چاپ و نشر بین‌الملل، وابسته به سازمان تبلیغات اسلامی، منتشر شده است. شرکت چاپ و نشر بین‌الملل از ابتدای تأسیس خود در اوایل دهۀ شصت، همواره به چاپ و انتشار آثار دینی و فرهنگی اهتمام داشته و در کنار آن، کتاب‌هایی ارزشمند از اندیشمندان برجسته‌ای همچون علامه طباطبایی، شهید مطهری، شهید بهشتی و دیگر علمای معاصر را به زبان‌های مختلف منتشر کرده است. این مؤسسه افزون بر انتشار آثار دینی به زبان فارسی، در زمینۀ ترویج معارف اسلامی در سطح جهانی نیز فعال بوده و قرآن کریم را به زبان‌های انگلیسی، روسی و چینی ترجمه و عرضه کرده است. شرکت چاپ و نشر بین‌الملل تاکنون کتاب‌های متعددی در حوزه‌های فقه، علوم قرآنی، فلسفۀ اسلامی، کلام، عرفان اسلامی، تاریخ اسلام، سیرۀ معصومان (ع) و فرهنگ جامع سخنان امامان (ع) منتشر نموده است. فروشگاه کتاب این مؤسسه نیز به عنوان یکی از بزرگ‌ترین مراکز عرضه و توزیع کتاب‌های دینی در تهران شناخته می‌شود. دربارۀ کتاب «خمس» باید گفت که خمس یکی از واجبات مالی در شریعت اسلامی است که خداوند متعال آن را برای پیامبر اکرم (ص) و ذریۀ گرامی‌اش به عنوان حقی الهی مقرر فرموده است. پرداخت خمس نشانه ایمان و اطاعت از فرمان الهی است و بی‌توجهی به آن، حتی در مقدار اندک، انسان را در زمرۀ ستمکاران قرار می‌دهد. قرآن کریم در بیان اهمیت خمس، آن را در کنار ایمان یاد کرده و می‌فرماید: «بدانید آنچه را که سود می‌برید، یک پنجم آن برای خدا و رسول خدا (ص) و خویشاوندان او و یتیمان و نیازمندان و در راه‌ماندگان است، اگر به خدا ایمان دارید...» خمس در هفت مورد واجب می‌شود: ۱. منفعت و درآمد کسب و کار (ارباح مکاسب) ۲. معدن ۳. گنج ۴. مال حلالِ مخلوط به حرام ۵. جواهری که از راه غواصی (فرو رفتن در دریا) به دست آید ۶. غنیمت جنگ ۷. زمینی که فرد کافر ذمّی از مسلمان خریداری کند. کتاب «خمس» گردآورندۀ مجموعه‌ای از فتاوای سه مرجع بزرگ جهان تشیع، یعنی امام خمینی (ره)، حضرت آیت‌الله‌العظمی خامنه‌ای و حضرت آیت‌الله‌العظمی سیستانی است. ضروری است یادآوری شود آنچه از فتاوای حضرت آیت‌الله خامنه‌ای در این کتاب آمده، بر اساس نظرات منتشرشدۀ رسمی معظم‌له تا زمان تألیف است و در مواردی که فتوایی از ایشان نقل نشده، به سبب عدم انتشار نظر فقهی در آن خصوص بوده است.